|
Zespół zamkowy w Liwie jest jednym z najciekawszych zabytków na pograniczu podlasko-mazowieckim. Około 1429 r. książę warszawski Janusz I Starszy zbudował zamek murowany na sztucznej wyspie wśród bagien rzeki Liwiec. W latach 1548-1556 zamek należał do królowej-wdowy Bony Sforzy. Obecnie zamek jest jednym z największych muzeów broni w Polsce, prezentując w swojej kolekcji broń białą, palną i drzewcową z XV-XX w. Muzeum szczyci się również kolekcją portretu sarmackiego z XVII-XVIII w. Oraz dużym zbiorem malarstwa i grafiki o tematyce batalistycznej, zawierającym dzieła m. in. Wojciecha i Jerzego Kossaków, Tadeusza Ajdukiewicza, Leona Kaplińskiego, Stefano Dell Belli, Eryka Dahlberga. Wystroju wnętrz dopełniają zabytkowe meble i tkaniny. Wszyscy odwiedzający Liw podkreślają unikalny, kameralny nastrój panujący w muzeum i jego najbliższej, nadrzecznej okolicy, nieskażonej cywilizacją, jakby żywcem przeniesionej z osiemnastowiecznych pejzaży. |
|
|
Muzeum etnograficzne na wolnym powietrzu popularnie nazywane „dużym skansenem”, które gromadzi, zabezpiecza i eksponuje przedmioty związane z życiem i działalnością mieszkańców wsi i miasteczek z obszaru Wielkopolski historycznej. Położone w przepięknym plenerze nad jeziorem Lednica prezentuje 53 obiekty tradycyjnego budownictwa chłopskiego, dworskiego, sakralnego i folwarcznego, przeniesione z różnych stron Wielkopolski. W większości tych obiektów eksponowane są wystroje dawnych wnętrz i obejść. Można wspiąć się na wzgórze, na którym stoją różne typy wiatraków i skąd widać wspaniałą panoramę jeziora Lednica, a dalej zatrzymać się na wiejskim cmentarzu, zajrzeć do wnętrza osiemnastowiecznej kaplicy, by w końcu, zaczerpnąwszy nieco atmosfery dworu, odpocząć w otaczającym go parku. |
|
 64-200 Wolsztyn, ul. Bohaterów Bielnika 25, tel. 68 384 26 19, godziny otwarcia i ceny biletów,
Ten adres email do muzeum jest ukrywany
, www
Skansen położony jest przy zachodnim brzegu Jeziora Wolsztyńskiego, około 800 m od centrum Wolsztyna. Jest on oddziałem Muzeum Regionalnego im. Marcina Rożka. Jego budowę rozpoczęto w 1976r., natomiast do zwiedzania został udostępniony w 1986r. Zajmuje obszar 3,3 ha, łagodnie opadajścego w stronę jeziora terenu. W skansenie zgromadzono 14 zabytkowych obiektów architektonicznych, pochodzących głównie z zachodniego krańca Wielkopolski. W zagrodzie karczemnej stoi karczma z 1706r. z Nowego Solca, stodoła z końca XVIII w. z Solca, stajnia z wozownią i komorą z 1 poł. XIX w. W wozowni zaprezentowano dwa warsztaty rzemieślnicze: kołodziejski i bednarski. W warsztacie bednarskim do najciekawszych narzędzi należą: ława bednarska, strugi, świder, przyrząd do ściągania beczek, narzędzie do naciągania obręczy. |
|
|
Muzeum powstało w 1971 roku. W czerwcu 1985 roku zostały otwarte i udostępnione do zwiedzania pierwsze ekspozycje skansenowskie. Skansen jest mocno urozmaicony. Północna część położona jest w głębokiej, zalesionej dolinie Sierpienicy. Południowa część to równina ciągnąca się ponad jarem rzecznym. Zabudowa wiejska zlokalizowana została na powierzchni ok. 5 ha. Ok. 20 ha gruntów ornych przylegających do zagród podzielono na pola w układzie pasowym charakterystyczne dla rzędówki. W skład ekspozycji wchodzi: 11 zagród chłopskich (budynki mieszkalne, stodoły, obory, spichrza, chlewy), karczma-w której można kupić bardzo dobry chleb ze smalcem, wiatrak, kaplica. Zagrody są zróżnicowane. Prezentują budownictwo ludowe z II połowy XIX w. oraz pierwszego ćwierćwiecza XX w. Obok zabudowań urządzone zostały ogródki warzywne i kwiatowe oraz sady owocowe. |
|
|
Skansen otwarto 23 czerwca 1987 r. i obecnie w jego obrębie znajdują się: domostwo, zabudowania gospodarcze oraz obiekty towarzyszące jak studnia, piwnica, wozownia, gołębnik, kierat, pasieka, wędzarnia i piec chlebowy. Chata, w której koncentrowało się życie trzypokoleniowej rodziny, posadowiona jest w głębi podwórza, odgrodzona od części gospodarczej ogrodem kwiatowym. W jej najbliższym sąsiedztwie znajdują się piwnica, studnia oraz warzywnik. Stodoła posadowiona jest równolegle do drogi z możliwością obustronnego wjazdu na klepisko z drogi i z podwórza. Obecnie w stodole znajduje się ekspozycja poświęcona historii pszczelarstwa pomorskiego. W skład zespołu wchodzi wielofunkcyjna obora, która pod jednym dachem mieściła pomieszczenia dla koni, bydła, trzody chlewnej, owiec i drobiu. |
|
|