|
Muzeum w Bolkowie powstało na początku XX w. w odbudowanej renesansowej części zamku bolkowskiego. Na I piętrze znajdowały się stare meble, tablice genealogiczne Piastów, XVIIw. portrety Bolka II Świdnickiego oraz jego małżonki Agnieszki, naczynia cynowe i miedziane, mapy śląska. Ostatnie II piętro zajmował zbiór starej broni między innymi kolczugi, miecze, halabardy, hakownice, zbroje płytowe. Zbiory te powoli ubożały w wyniku czego w 1977r. w trakcie przekazywania zamku znajdowało się tu 119 eksponatów. Będąc jednak wpisane do inwentarza Muzeum Narodowego we Wrocławiu zostały one wywiezione stąd na początku lat 80-tych. Zostały jedynie dwie XVIw. armaty. Do 1994r. na parterze tzw. Domu Niewiast znajdowała się wystawa obrazująca historię zamku oraz miasta, natomiast na I piętrze wystawa XIXw. śląskich mebli ludowych. W następstwie rozpoczętych prac remontowych na zamku oraz modernizacji muzeum zaistniała konieczność zamknięcia części wystawienniczej. |
|
|
Budowla znana dzisiaj jako Zamek Piastowski uzyskała obecny kształt w wyniku wielokrotnej przebudowy. Poszczególne jej części różnią się między sobą rodzajem zastosowanej cegły i wątku jej ułożenia oraz stosowanym detalem, np. nadproży okiennych i drzwiowych. Na zamku eksponowane są wystawy stałe: archeologiczna i historyczna. Atrakcją wystawy archeologicznej są zrekonstruowane szkielety mamuta i nosorożca włochatego, które wykopano w piaskowniach znajdujących się w okolicach Gliwic jeszcze przed I wojną światową. Z okresu wpływów rzymskich prezentowane są zabytki ceramiczne, elementy stroju (zapinki, sprzączki żelazne), broń. Stała wystawa historyczna w Zamku Piastowskim składa się z trzech odrębnych miniwystaw pod tytułami: "Z dziejów Gliwic", "Ikonografia miasta" oraz "Przemysł Gliwic w XIX i XX w. do 1945 roku". |
|
|
Zamek dobczycki jest przykładem zamku wyżynnego, wzniesiony został na skalistym skraju wzgórza nad rzeką Rabą, wymurowany z kamienia na planie nieregularnym i niezwiązany z miastem. Zbudowany przez Kazimierza Wielkiego, w XVI stuleciu powiększony przez Lubomirskich, a w XVII przez Jordanów. W 1702 zamek został zburzony przez Szwedów, ale pomimo to aż do 1782 mieszkali w nim starostowie Myszkowscy. W dolnych pomieszczeniach swoją siedzibę ma Muzeum Regionalne PTTK. W częściowo zrekonstruowanym zamku mieści się muzeum. Można tu obejrzeć kolekcję średniowiecznych narzędzi tortur, archaiczne piece, a także kaplicę zamkową w wykuszu murów nad zboczem góry. Z rynku w pobliżu figury św. Floriana trzeba skręcić w ul. Kazimierza Wielkiego w górę, w kierunku cmentarza. Z zamku roztacza się piękny widok na Jezioro Dobczyckie, okoliczne wzgórza i zaporę. |
|
|
Obiekty zagrody, tworzące siedlisko nr 8 w Swołowie stanowią przykład typowej czworobocznej zagrody zamożnego chłopa, jakie występowały m.in. na Pomorzu w XIX i XX w. Wjazd na zamknięte podwórze odbywa się przez budynek bramny, w głębi stoi szerokofrontowa chałupa a całość po bokach spinają stodoła i budynek inwentarski. W pierwszej połowie XIX wieku była tu chłopska zagroda należąca do Joachima Albrechta I. W drugiej połowie XIX wieku właścicielem był Michael Albrecht, posiadający 195,62 morgi ziemi (50 ha). Po zachodniej stronie podwórza stoi najstarszy w zagrodzie budynek - ryglowa stodoła, zbudowana - jak oznaczono na belce na wrotami - w 1858 roku. W głębi podwórza stoi piętrowy ryglowy dom, którego architektura wskazuje, że wybudowany został w połowie XIX wieku. Za domem jest ogród. W ogrodzie zachował się ryglowy, piętrowy dom z piwnicą – pełniący funkcję pralni, magazynu na zboże a także budynku dla robotników. |
|
 64-200 Wolsztyn, ul. Bohaterów Bielnika 25, tel. 68 384 26 19, godziny otwarcia i ceny biletów,
Ten adres email do muzeum jest ukrywany
, www
Skansen położony jest przy zachodnim brzegu Jeziora Wolsztyńskiego, około 800 m od centrum Wolsztyna. Jest on oddziałem Muzeum Regionalnego im. Marcina Rożka. Jego budowę rozpoczęto w 1976r., natomiast do zwiedzania został udostępniony w 1986r. Zajmuje obszar 3,3 ha, łagodnie opadajścego w stronę jeziora terenu. W skansenie zgromadzono 14 zabytkowych obiektów architektonicznych, pochodzących głównie z zachodniego krańca Wielkopolski. W zagrodzie karczemnej stoi karczma z 1706r. z Nowego Solca, stodoła z końca XVIII w. z Solca, stajnia z wozownią i komorą z 1 poł. XIX w. W wozowni zaprezentowano dwa warsztaty rzemieślnicze: kołodziejski i bednarski. W warsztacie bednarskim do najciekawszych narzędzi należą: ława bednarska, strugi, świder, przyrząd do ściągania beczek, narzędzie do naciągania obręczy. |
|
|