|
W Sidzinie znajduje się skansen, w którym można obejrzeć liczne eksponaty związane z historią i etnografią tego regionu. Do skansenu można dojechać z Sidziny od skrzyżowania "Dąb" drogą do Wielkiej Polany. Początki skansenu datują się na 1963 r. i związane są z obchodami 400 rocznicy powstania wsi. Wtedy to w przysiółku Binkówka, nad brzegiem spływającego ze stoków Policy potoku Ciśniawka oddano do zwiedzania zabytkową chałupę Banasików z 1809 roku, przeniesioną tu z Małej Sidzinki. Na terenie skansenu w Sidzinie można zobaczyć: Chałupę Banasika z 1809 roku przeniesioną w 1963 r. z Małej Sidzinki, w której umieszczono zebrane eksponaty, Chałupę Anny Kozioł z 1901 roku przeniesioną ze Spytkowic, wykorzystywaną obecnie do organizowania wystaw czasowych, Lamus z 1897 roku, w którym są prezentowane militaria z września 1939 r. Kuźnię z XIX wieku przeniesioną z Górnej Sidziny z wyposażeniem, Dzwonnicę przeniesioną z Wielkiej Polany, Chałupę Wójtowską. |
|
 33-331 Stróże 235, tel. 18 414 05 79, godziny otwarcia i ceny biletów,
Ten adres email do muzeum jest ukrywany
, www
Muzeum istnieje od 1977 roku, zostało założone przez Annę i Janusza Ksztelewiczów. W maju 2000 roku zakupili od znanego krakowskiego pszczelarza Bogdana Szymusika kolekcję uli, która stała się podstawą ekspozycji muzealnej. Właściciele wzbogacili kolekcję muzealną o dodatkowe zbiory. W kolekcji muzeum znajduje się ponad 100 uli: kłodowych, figuralnych, snozowych, ramkowych, a także słomianych kószek. Na szczególną uwagę zasługują: ul kłodowy - stojak dla pięciu rodzin pszczelich, zwany dla swojej rangi "Królem" i ul snozowy - Dzierżona - oba z 1822 roku i oba wpisane do rejestru zabytków. W zbiorach znajduje się także rarytas, zwłaszcza dla pszczelarzy - pierwszy ul ramowy na świecie, zwany od nazwiska konstruktora "Ulem Hubnera". Ule figuralne, zwłaszcza „Św. Ambroży” (patron pszczelarzy) i "Diabeł", bez którego nie można sobie nawet wyobrazić porządnej pasieki (w wierzeniach chronił on bowiem pszczoły i pszczelarzy od zła), budzą niekłamany zachwyt. |
|
 Fot. P. Grabalski 97-570 Przedbórz, ul. Kielecka 9, tel. 44 781 50 80, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www
Muzeum mieści się w wyremontowanym, siedemnastowiecznym budynku dawnej karczmy. Jest jednym z najciekawszych w centralnej Polsce muzeów o charakterze mini-skansenu. Jego zbiory obejmują kilka tysięcy eksponatów o charakterze etnograficznym i historycznym, które prezentowane są w ramach kilku stałych ekspozycji: podwórze wiejskie z wystawą dawnych narzędzi, wozem i studnią z żurawiem; kącik z macewami po przedborskich Żydach; kuźnia i warsztat bednarski; izba ludowa w XIX-wiecznym stylu, a w niej piec z zapieckiem, czynne krosno, dawne meble; zanikające rzemiosło (rymarstwo, szewstwo, plecionkarstwo, ciesielstwo, siciarstwo, garncarstwo); sala z wyrobami tkactwa przedborskiego; historia Przedborza i okolic - wystawa prezentująca dużą kolekcję ludowych rzeźb, haftów, obrazów i fotografii chat wiejskich; bunkier partyzancki z okresu II wojny światowej; dzieje Żydów przedborskich, na której prezentowany jest m. in. Szynkwas z dawnego zajazdu. |
|
|
Zamek głogowski wzniesiono w poł. XIII w. Początkowo był budowlą drewnianą z wolnostojącą. W latach 1652-1657 rozpoczęto prace zmierzające do przebudowy zamku. Przebudowa zamku nadała mu charakter rezydencji pałacowej i wygląd zbliżony do dzisiejszego. Zbiory Muzeum liczą ponad 23.000 eksponatów. Dużą ich część stanowią zabytki związane z historią Głogowa i okolic (m.in. kolekcja kart pocztowych i widokówek Głogowa, kolekcja wydawnictw kartograficznych związanych z Głogowem i ziemią głogowską oraz kolekcja radio-odbiorników, gramofonów i urządzeń grających. Największą część zbiorów stanowią numizmaty. Dział Archeologiczny jest największym działem w głogowskim Muzeum. Zajmuje się on pozyskiwaniem, gromadzeniem i przechowywaniem ruchomych zabytków archeologicznych, dokumentacji naukowej i przypadkowych odkryć. Kolekcja sztuki w głogowskim Muzeum rozrasta się od 30 lat. Obecnie zbiory liczą 200 obrazów olejnych, grafik i rzeźb oraz 200 fotografii wykonanych przez 88 artystów. |
|
|
Zamek będziński położony na wysokiej skarpie na lewym brzegu Czarnej Przemszy stanowi przykład budownictwa obronnego z połowy XIV w. Na pierwszym piętrze Zamku zaprezentowano broń palną, która wraz z akcesoriami strzeleckimi tworzy najliczniejszą grupę w zbiorze militariów. Kolekcja broni palnej, głównie zachodnioeuropejskiej, ilustruje rozwój myśli technologicznej w konstrukcji zamków - od zamka lontowego do iglicowego. Zobaczymy tu więc różne przykłady broni lontowej np. hakownicę lontową - jeden z najstarszych rodzajów broni palnej; kołowe arkebuzy i muszkiety a także broń skałkową i kapiszonową - długą i krótką. Z akcesoriów strzeleckich na wystawie pokazano prochownice muszkieterskie i myśliwskie (głównie rogowe) oraz ładownice - jedną turecką i dwie oficerskie kawalerii austriackiej. Na pierwszym piętrze zamku wyeksponowano także broń artyleryjską. Należą do niej moździerze i lufy armatnie małego kalibru. |
|
|