Wystawa omawia przemiany w życiu najstarszych mieszkańców okolic Krakowa na przestrzeni ostatnich ponad 70 tysięcy lat. W tym bardzo długim odcinku czasu, krajobraz przechodził istotne przeobrażenia, spowodowane przemianami klimatycznymi związanymi z przesuwaniem się lodowca skandynawskiego. Obok zmian w rzeźbie terenu wielkim przemianom ulegała też szata roślinna - od ubogiej tajgi, poprzez stepo-tundrę aż po bogaty las mieszany optimum klimatycznego holocenu.

Zdobywanie pożywienia, jako podstawowy cel działalności gospodarczej, przechodziło w dziejach człowieka wielkie przemiany, wpływając na sposób życia i całokształt obrazu kultury poszczególnych społeczności. Od bezpośredniego korzystania z zasobów przyrody (zbieractwo i łowiectwo) ludzkość przeszła przez wielką neolityczną rewolucję gospodarczą, która przyniosła aktywny stosunek człowieka do przyrody. To wtedy rozpoczęto uprawiać rośliny, udomowiono potrzebne człowiekowi zwierzęta, a w krajobrazie pojawiły się osiedla zamieszkiwane przez wiele lat. Rolnictwo przeżywało z kolei własny rozwój, zarówno jeśli chodzi o technikę uprawy i używane narzędzia, jak też stosowane metody upraw.

Obserwacja tych przemian w wybranych na naszej wystawie "bramach czasu" pozwoli na prześledzenie postępu, jaki dokonywał się ciągle w tej dziedzinie życia. W umieszczonych w ścianach "bram czasu" przeglądarkach można zobaczyć, jak wyglądały typowe dla danego okresu osiedla (na przykładzie wyników badań wykopaliskowych konkretnych stanowisk), a także zapoznać się z wybranymi typowymi czynnościami związanymi z tą dziedziną życia. Po drugiej stronie tych samych "bram czasu" znajdują się gabloty zawierające rekonstrukcje używanych w danej epoce narzędzi służących pozyskiwaniu pożywienia.

Organizator: Muzeum Archeologiczne w Krakowie

Kurator: dr Jacek Rydzewski

Autorzy: Scenariusz: dr Anna Dagnan-Ginter i mgr Mirosław Zając, scenografia: Małgorzata i Maciej Radniccy, realizacja: Maciej Radnicki z zespołem, pejzaże: Łucja Ondrus