Stała ekspozycja w Kuncewiczówce odtwarza wygląd wnętrz z roku 1982. Prezentowane są wnętrza: sień, pokój kominkowy, gabinet Kuncewicza, salon, mała klatka schodowa, sypialnia z garderobą, kuchnia, pogój Witolda. Latarnia jest jednym z dwóch przedmiotów z pierwotnego wyposażenia domu. Drugi, piec huculski, znajduje się w salonie. Balustrada z motywem wiewiórki została zaprojektowana przez Karola Sicińskiego. Przedwojenny projekt zrealizowano dopiero po wojnie.

Większość mebli znajdujących się w Domu Kuncewiczów została zakupiona po II wojnie w Radomiu od antykwariuszy braci Szuszczykiewiczów. Są to dość wysokiej klasy przedmioty (biedermeier, chippendale, Ludwik Filip), wymagające konserwacji, której będą sukcesywnie poddawane. Dywany są także w złym stanie zachowania: niektóre na razie wycofano z ekspozycji. Stół należał do Leona Wyczółkowskiego. Stoi na nim portret Jana Pawła II z odręczną dedykacją dla Kuncewiczów. Po obu stronach okna, na ścianie zachodniej, znajdują się projekty kostiumów teatralnych wykonane przez Irenę Lorentowiczównę, przyjaciółkę pisarki. Wisi tam również fotografia babki Marii Kuncewiczowej - Zofii z Góreckich Dziubińskiej. Nad serwantką umieszczono portret Jerzego Kuncewicza, wykonany sangwiną w roku 1962 przez Antoniego Michalaka.

Nad oszklonymi drzwiami dzielącymi salon znajdują się portrety sangwiną autorstwa Antoniego Michalaka. Przedstawiają Dorotę i Witolda Kuncewiczów. Przy oknie wiszą fotograficzne portrety Marii i Jerzego Kuncewiczów wykonane przez Zofię Nasierowską.

Tuż obok możemy zobaczyć jedyny przedmiot, który zachował się w ze spalonego w czasie II wojny światowej mieszkania Kuncewiczów w Warszawie. Jest to makata z Chun Czumu zwana turkiestańską. Między oknami wisi "Podwójny portret Kuncewiczów" wykonany sangwiną przez Antoniego Michalaka. Piec, jeden z najciekawszych elementów Domu Kuncewiczów, został wybudowany przed II wojną światową z kafli trzech innych piecyków.

Organizator: Dom Marii i Jerzego Kuncewiczów