Wystawa została przygotowana w oparciu o zbiory Działu Odzieży. Jest to pierwszy w Polsce, tak szeroko przedstawiony retrospektywny przegląd, sięgający po czasy współczesne. Na wystawie zaprezentowano przeszło 230 damskich i męskich strojów i akcesoriów. Ekspozycja podzielona jest na dwie, odmiennie zaaranżowane części. Pierwsza z nich obejmuje okres 1900-1939, druga przedstawia modę od lat czterdziestych do końca lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku.

W części pierwszej oddany został klimat epoki poprzez aranżację kilku wnętrz mieszkalnych i użytkowych, obrazujących sceny z życia klasy średniej, ubranej według ówcześnie obowiązującej mody. Zwiedzający mogą znaleźć się w secesyjnym saloniku, podziwiać stroje dam przybyłych do atelier fotograficznego, podglądać kobiecy negliż w sypialni, uczestniczyć wraz z parą kupujących w zakupach, czy wreszcie brać udział w życiu towarzyskim modnego salonu lub obserwować eleganckie towarzystwo w foyer teatru. Strojom i akcesoriom mody towarzyszą meble, tkaniny, obrazy i przedmioty użytkowe, wypożyczone również z innych muzeów oraz od właścicieli prywatnych.

W części drugiej prezentowana jest odzież, która w sposób najbardziej spektakularny unaocznia zmiany zachodzące w kanonach mody, a zarazem przedstawia istotne zjawiska w modzie polskiej. W sali wystawowej zostały wyodrębnione dwie prezentacje: na wybiegu dla modelek  ubiory z lat 70. i 80. pochodzące z Domu Mody Telimena, z warszawskich Domów Centrum, projektowane przez Barbarę Hoff oraz stroje autorskie, projektowane przez łódzkich artystów plastyków. W gablotach natomiast, przedstawiamy w układzie chronologicznym, stroje damskie i męskie, najbardziej charakterystyczne dla poszczególnych dekad oraz osobno torebki i buty. Tej części wystawy towarzyszy pokaz multimedialny.

Ponieważ ekspozycja ma charakter wystawy stałej, przewiduje się po pewnym czasie, ze względów konserwatorskich, częściową wymianę eksponatów.

Organizator: Centralne Muzeum Włókiennictwa

Autorzy: st. kustosz Ewa Sierańska