|
Wystawa jest prezentacją twórczości Jacka Malczewskiego, najwybitniejszego przedstawiciela nurtu symbolicznego w sztuce polskiego modernizmu, oraz malarstwa Rafała Malczewskiego, artysty niezwykle twórczego i bardzo oryginalnego. Pokazuje jak różna jest twórczość ojca i syna. Jacek Malczewski miał niezwykłą umiejętność przedstawiania rzeczywistości. Rafał Malczewski malował przede wszystkim pejzaże, najczęściej górskie.
|
|
Polskim odbiorcom Jacek Malczewski znany jest przede wszystkim jako twórca obrazów z pod znaku symbolizmu. Ten okres twórczości artysty rozpoczął się pod koniec XIX wieku, kiedy to wyjechał on po raz drugi wyjechał do Monachium. Zetknął się tam z twórczością Arnolda Böcklina, Franza Stucka, Hansa Thomy. Od pobytu w Monachium rozpoczyna się w twórczości Jacka Malczewskiego faza dojrzałego symbolizmu, z zawsze obecną problematyką losu ojczyzny, człowieka, artysty, sztuki.
Malowane przez całe twórcze życie autoportrety, portrety najbliższej rodziny i wybitnych przyjaciół były często pretekstem do tworzenia wspaniałych kompozycji symbolicznych. W latach 1915-1924 powstawały obrazy, w których malarz wraca do mitycznego miejsca swojego dzieciństwa, do Wielgiego. Są one symbolem tęsknoty za domem rodzinnym, który opuścił idąc za sztuką, tęsknoty za czasem, który minął. W 1925 r. uroczyście uczczono pięćdziesięciolecie pracy twórczej artysty.
Druga część wystawy jest poświęcona twórczości syna Jacka Malczewskiego - Rafała. Rafał Malczewski urodził się 24 października 1892 r. w Krakowie. Podobnie jak ojciec uczył się w gimnazjum św. Jacka. Studiował w Wiedniu filozofię, architekturę i agronomię.
Rafał Malczewski malował przede wszystkim pejzaże, najczęściej górskie - w Polsce malował Tatry, na emigracji - Góry Św. Wawrzyńca i Góry Skaliste, ale także widoki małych miasteczek. Jest on także autorem dużego i świetnego zestawu dzieł o tematyce przemysłowej.
|
|