44-100 Gliwice, ul. Tarnogórska 129, tel. 32 300 04 04, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www

Kompleks obiektów radiostacji zbudowała w latach 1934-35 niemiecka firma Lorenz . W budynku głównym zachowało się sporo oryginalnej przedwojennej aparatury. Najcenniejszym obiektem całego kompleksu jest oczywiście wieża nadawcza, uchodząca obecnie za najwyższą budowlę drewnianą na świecie (110m). Wieża jest unikatem inżynieryjnym w skali światowej. Inne podob­ne obiekty albo uległy zniszczeniu w toku działań wojen­nych, albo zosta­ły rozebrane i zastąpione now­szymi, stalowymi konstruk­cjami. A budulcem wieży jest drewno mo­drze­wio­we! Belki zostały połą­czone śrubami mosiężnymi. Jest tych śrub 16.100 i ani jednego gwoździa z żelaza! Wysokość konstrukcji drewnianej – 111 metrów, podstawa – 20x20m, najwyższa plat­forma: 2,13x2,13m. Drabina wiodąca na szczyt ma 365 szczebli.

Fot. Piotrus

28-300 Jędrzejów , Pl. T. Kościuszki 7-8, tel. 41 386 24 45, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Muzeum powstało w oparciu o prywatną kolekcję lekarza z Jędrzejowa Feliksa Przypkowskiego, który od 1895 gromadził zabytkowe zegary słoneczne. Muzeum zostało otwarte w 1909. Ekspozycje stałe znajdują się w dwóch zabytkowych kamienicach przy Pl. T. Kościuszki w Jędrzejowie. Numer 7 - budynek dawnej apteki cysterskiej z początku XVIII w. przebudowany w XIX w. i XX w oraz numer 8 - dawny dom Przypkowskich wzniesiony w XIX w. i przebudowany w 1905 roku. Ekspozycja prezentuje zabytkowe wnętrza - mieszkanie rodziny Przypkowskich według stanu z przed I wojny światowej zrekonstruowany apartament w stylu XVIII w., ekspozycję zegarów słonecznych i mechanicznych oraz ekspozycję dawnej gastronomii i farmacji w zabytkowych piwnicach. Kolekcja zegarów w Jędrzejowie zajmuje trzecie miejsce w świecie pod względem liczebności i wartości eksponatów, po Planetarium w Chicago i Science Museum w Oxfordzie.

Fot. Jerzy Granowski

16-300 Augustów, ul. 29 Listopada 5a, tel. 87 643 23 60, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Muzeum znajduje się nieopodal największej śluzy na Kanale Augustowskim (Niemnowo) na Białorusi. Zostało założone z inicjatywy inż. Urbanka w 1996 r., który do 1998 roku społecznie dbał o stan techniczny śluzy "Niemnowo". Mieści się w dworku Prądzyńskiego, którego nazwa powstała od nazwiska konstruktora i realizatora projektu budowy sławnej drogi wodnej. Budowę kanału wg projektu Ignacego Prądzyńskiego, rozpoczęto w 1824 roku a zakończono w 1839 roku. Wykorzystano częściowo rzeki Nettę i Czarną Hańczę oraz szereg jezior – łącząc je wybudowanymi odcinkami kanału. Utworzono połączenie Wisły z Niemnem. Początek kanału jest na wysokości 111 m.n.p.m. i podnosi się do 129 m.n.p.m. następnie obniża się stopniowo do 86,5 m.n.p.m. przy ujściu do Niemna. W Muzeum mieści się stała ekspozycja przedstawiająca historię budowy i eksploatacji unikatowej drogi wodnej. Sporo miejsca poświęcono głównemu twórcy kanału, generałowi Ignacemu Prądzyńskiemu. Dla większych grup wyświetlane są filmy opowiadające o budowie kanału.

64-610 Rogoźno, Jaracz 45, tel. -67 26 10 515, godziny otwarcia, ceny biletów, e-mail, www

Muzeum powstało w 1981 roku na terenie części dawnej osady młyńskiej w Jaraczu. W 1986 roku została zrekonstruowana stajnia przymłyńska i przeznaczona na cele muzealne. Ekspozycja muzealna prezentuje zagadnienia związane z historią społeczną młynarstwa, przetwórstwem zbożowym od czasów najdawniejszych do początków XX wieku oraz cykl produkcyjny młyna gospodarczego. W przybudówce młyna znajduje się urządzenie napędowe – turbina Francisa, wytwarzająca energię elektryczną, która służyła do napędu maszyn i urządzeń młyńskich. Obecnie jest tam usytuowana mała elektrownia wodna. W tej części odbywają się również lekcje muzealne dotyczące elektrowni wodnej. Na terenie muzealnym znajduje się przekładnia kontowa, za pomocą której napęd przenoszony był z turbiny na transmisję główną młyna, wirnik turbiny Francisa, ule wielkopolskie oraz łodzie rybackie.

43-200 Pszczyna , ul. Piastowska 26, tel. 32 210 16 27, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Muzeum powstało w 1985 roku. Ekspozycja muzealna ukazuje dzieje prasy śląskiej od jej początków aż do 1939 roku. Pierwszą drukarnię w tym miejscu założył w 1805 roku Karol Beniamin Feistel z Nysy, kolejnym (od 1843 roku) jej właścicielem był burmistrz miasta Chrystian Schemmel, który wydawał pierwsze polskie czasopismo na Śląsku "Tygodnik Polski Poświęcony Włościanom". Muzeum gromadzi zabytkowe maszyny, urządzenia drukarskie (m.in. maszyny arkuszowe z początku XX wieku, linoryty, odlewarki tytułów i linii) i introligatorskie, a także prasę pszczyńską i cieszyńską. Muzeum jest jedną z najstarszych oficyn wydawniczych w województwie śląskim. Za dodatkowe 1 zł każdy osobiście może wytłoczyć pamiątkowy druczek na zabytkowej prasie, w dawnej oficynie typograficznej.