Fot. Daniel Wilk

80-328 Gdańsk-Oliwa, ul. ul. Bytowska 1, tel. 58 552 51 51, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Muzeum zostało otwarte 17 czerwca 1978 r. jako oddział Muzeum Techniki w Warszawie. Drewniane zabudowania kuźni składają się z dwu części rozdzielonych przepływającym środkiem Potokiem Oliwskim. W każdej z części znajduje się piec grzewczy i młot napędzany odrębnym kołem wodnym. Koła te o średnicy 4 m mają na obwodzie po 44 łopatki. Są to koła nasiębierne osadzone na kwadratowych w przekroju (0,7 x 0,7 m) wałach dębowych o długości 8 m. Dzięki zastosowaniu dźwigni przy obrocie wału następuje uniesienie młota o ciężarze około 250 kg. Młot ten spada następnie z wysokości około 40 cm na kowadło. Charakterystycznym elementem wyposażenia prawej części kuźni są również nożyce mimośrodowe, poruszane małym kołem wodnym o średnicy 3,1 m. Koło to jest osadzone na wale dębowym o średnicy 0,5 m. i długości 4,7 m. Nożyce mimośrodowe pozwalają na cięcie rozgrzanego żelaza o grubości 40 mm.

80-828 Gdańsk, ul. Długi Targ 24, tel. 58 307 59 12, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Zieloną Bramę w Gdańsku zbudowano w latach 1564-1568. Pałac budynek Zielonej Bramy wzniesiony został przez Holendra Regniera z Amsterdamu oraz Hansa Kramera z Drezna w latach 1564-1568. Nazwę bramy należy wiązać z pobliskim mostem, przy budowie którego użyto surowca kamiennego o zielonkawym odcieniu. Brama początkowo posiadała trzy przejścia, nad którymi zamieszczono herby Polski, Prus Królewskich oraz Gdańska. Czwarte przejście przebito dopiero w 1883 r., umieszczając nad nim godło Prus. Zielona Brama jest Oddziałem Muzeum Narodowego w Gdańsku, nie posiadającym i nie gromadzącym własnych zbiorów. Dwa główne pomieszczenia, każde o powierzchni 300 m², pełnią funkcję sal ekspozycyjnych, w których prezentowane są nie tylko wystawy czasowe przygotowane przez Muzeum Narodowe w Gdańsku, a także zbiory i kolekcje innych muzeów i instytucji.

80-835 Gdańsk, ul. Szeroka 67/68, tel. 58 301 69 38, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www

W obecnym kształcie żuraw zbudowano w latach 1442-1444. Żuraw służył przede wszystkim jako urządzenie portowe do załadunku towarów i balastu na statki oraz do stawiania ich masztów. Urządzenie było w stanie podnieść ciężar 4 ton na wysokość 11 metrów. Miał on charakter obronny. Składał się z dwóch murowanych baszt, między którymi zainstalowano drewniany mechanizm wyciągowy. Urządzenie przeładunkowe składało się z dwóch par kół drewnianych, które wprawiali w ruch robotnicy portowi. Dźwig służył do stawiania masztów i przeładunku towarów, był także jednocześnie bramą miejską. Żuraw pozostawał własnością miasta, a jego administratorem był mistrz dźwigowy. W wyniku działań wojennych w 1945 roku Żuraw został zniszczony - konstrukcja drewniana spłonęła doszczętnie, a z części ceglanej pozostało jedynie 60%.