31-042 Kraków, Plac Mariacki 3, tel. 12 422 42 19, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Kamienica nazwę zawdzięcza kupieckiej rodzinie Hipolitów, którzy byli jej właścicielami w XVII w. W drugiej połowie tegoż stulecia przeszła na własność Zaleskich, także kupców, a później jeszcze wielokrotnie zmieniała właścicieli i lokatorów. Kamienica ma starą, XIV–wieczną metrykę. Była wielokrotnie przebudowywana, czego ślady zachowały się do dzisiaj. Z XIV w. pochodzą piwnice i kamienne portale, z późniejszych czasów – renesansowa kolumna międzyokienna i polichromia, barokowe stiuki Baltazara Fontany i fryz podstropowy, a także drewniane ganki podwórka. Rokoko zostawiło ślad w postaci polichromii, podobnie wiek XIX. Dzisiaj wszystko to, po wieloletniej, gruntownej konserwacji, można podziwiać na wystawie wnętrz. W kamienicy urządzono stałą ekspozycję pt. "Mieszczański dom". Pokazuje ona jak niegdyś mieszkali krakowianie, jak urządzali swoje mieszkania, w jakich warunkach żyli. Można zobaczyć wnętrza od XVII do XIX w.

67-400 Wschowa, ul. Solna, tel. 65 540 16 40, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Lapidarium to zespół około 170 nagrobków i grobowców dawnego cmentarza ewangelickiego, założonego w 1609 r., który znajduje się w północnej części Wschowy przy ul. Solnej. Cmentarz ten jest najstarszą nekropolią chrześcijańska w Polsce, położoną poza murami miasta (extra muros). Porośnięty zielenią teren otoczony otwartymi do wewnątrz arkadami, nawiązuje do włoskich założeń cmentarnych zwanych Campo Santo czyli Święte Pola. Wschowski cmentarz jest pierwszą i największą na ziemiach polskich nowożytną realizacją włoskiego wzoru chowania zmarłych, dostosowaną jednak do możliwości i potrzeb ówczesnej gminy ewangelickiej. Obiekt jest obwiedziony murem, z partiami wzmocnionymi pilastrami. W murze od wewnątrz oraz w ścianach licznych kaplic, wmontowane są kamienne płyty epitafijne, które pochodzą z XVII i XVIII wieku.

82-300 Elbląg, Bulwar Zygmunta Augusta 11, tel. 55 232 72 73, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Muzeum mieści się na terenie Podzamcza dawnego Zamku Krzyżackiego, w dwóch budynkach: dawnej Słodowni, popularnie zwanej Podzamczem oraz w Gimnazjum. Muzeum zajmuje się zbieraniem materiałów dotyczących historii miasta Elbląga i okolic, główną część jego zbiorów stanowią eksponaty z Elbląga, Żuław, Pomorza i krajów północnoeuropejskich. Wśród eksponatów Muzeum znajdują się: cynowe naczynia z XVI-XVIII w., barokowe, wyroby złotnicze z warsztatów pomorskich, elbląska i holenderska ceramika biała, zdobiona kobaltem (naczynia, kafle, piece kaflowe), kolekcja kartuszy herbowych elbląskiego patrycjatu miejskiego z XVII-XIX w., intarsjowane meble, elbląskie starodruki, archiwalia, plany miasta, militaria z XII-XV w., dokumenty i pamiątki po osadnikach przesiedlonych do Elbląga w latach 1945-1947, ze wschodnich terenów Polski.

67-200 Głogów, ul. Brama Brzostowska 1, tel. tel 076 8341081, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Zamek głogowski wzniesiono w poł. XIII w. Początkowo był budowlą drewnianą z wolnostojącą. W latach 1652-1657 rozpoczęto prace zmierzające do przebudowy zamku. Przebudowa zamku nadała mu charakter rezydencji pałacowej i wygląd zbliżony do dzisiejszego. Zbiory Muzeum liczą ponad 23.000 eksponatów. Dużą ich część stanowią zabytki związane z historią Głogowa i okolic (m.in. kolekcja kart pocztowych i widokówek Głogowa, kolekcja wydawnictw kartograficznych związanych z Głogowem i ziemią głogowską oraz kolekcja radio-odbiorników, gramofonów i urządzeń grających. Największą część zbiorów stanowią numizmaty. Dział Archeologiczny jest największym działem w głogowskim Muzeum. Zajmuje się on pozyskiwaniem, gromadzeniem i przechowywaniem ruchomych zabytków archeologicznych, dokumentacji naukowej i przypadkowych odkryć. Kolekcja sztuki w głogowskim Muzeum rozrasta się od 30 lat. Obecnie zbiory liczą 200 obrazów olejnych, grafik i rzeźb oraz 200 fotografii wykonanych przez 88 artystów.

Fot. MKM

59-241 Legnickie Pole, pl. Henryka II Pobożnego 3, tel. 76 858 23 98, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www

Muzeum mieści się w kościele p.w. św. Trójcy i Najświętszej Marii Panny. Budowla ta związana jest legendą z miejscem znalezienia zwłok księcia Henryka Pobożnego. Była swego czasu ośrodkiem kultywowania pamięci bitwy i jej bohaterów. Bitwa rozegrała się pod Legnicą 9 kwietnia 1241 roku. Starły się wówczas wojska najeźdźczych Mongołów z wojownikami dowodzonymi przez ks. Henryka. W bitwie wygranej przez azjatyckich przybyszy władca Śląska stracił życie. Na wystawie zaprezentowano teksty źródłowe z XIII i XIV w. oraz stosowne fragmenty dzieła Długosza (fotokopie). Obok umieszczona została fotograficzna panorama pola bitwy. Na ścianie umieszczone zostały w formie fryzu, fotograficzne powiększenia wybranych obrazów z późniejszej wersji legendy o św. Jadwidze, wydanej drukiem w 1504 r. we Wrocławiu. W gablocie znajduje się faksymilowa kopia średniowiecznego kodeksu zawierającego opis żywota św. Jadwigi, uzupełniony 65 ilustracjami.