45-017 Opole, ul. Minorytów 3, tel. 77 453 78 72, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Placówka została założona w 1964 r. jako zamiejscowy oddział Okręgowego Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. Budynek przy ulicy Minorytów zajmowany obecnie przez muzeum, stanowi własność tej placówki od 1984 r., a użytkowany jest przez nią od 1988 r. (wcześniej muzeum korzystało z pomieszczeń Archiwum Państwowego w Opolu przy ulicy Zamkowej). Pierwsze wzmianki o tym obiekcie pochodzą z XVIII w. Najprawdopodobniej był to miejski areszt, a w okresie nazistowskim – więzienie gestapo. W latach osiemdziesiątych XX w. budynek został zaadaptowany na potrzeby muzeum, które to w następnej dekadzie przeprowadziło jego znaczącą rozbudowę. W budynku mieszczą się działy: Naukowo-Badawczy, Dokumentacji i Biblioteka, Administracji oraz Finansowo-Księgowy. W Opolu mieści się dyrekcja muzeum oraz prezentowane są wystawy czasowe.

26-130 Suchedniów, Michniów 38, tel. 41 254 51 62, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Michniów w dniach 12 i 13 lipca 1943r. został spacyfikowany przez niemieckie oddziały policyjne odkomenderowane do tej akcji z 17 i 22 pułku niemieckiej policji. Zamordowanych zostało 203 osoby – 103 mężczyzn w większości spalonych żywcem, 53 kobiety i 47 dzieci, najmłodsze dziewięciodniowe. Charakterystyczne jest, że 11 osób jedynych, wobec których hitlerowcy mieli konkretne podejrzenia o podziemną działalność , nie zamordowano, lecz wywieziono do KZ Auschwitz, gdzie 6 z nich zginęło 18 młodych dziewcząt wywieziono na przymusowe roboty do Rzeszy. Wieś, po ograbieniu została doszczętnie spalona. Zabroniono odbudowy i uprawiania pól Michniowa. Szczątki zamordowanych spoczywają w zbiorowej mogile, na której zaraz po wojnie postawiono kamienna tablicę z nazwiskami ofiar.

00-580 Warszawa al. Szucha 25, tel. 22 629 49 19, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www

Muzeum mieści się w gmachu Ministerstwa Edukacji Narodowej przy al. Szucha 25, w którym w latach okupacji mieściła się siedziba Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa. Budynek, w którym Niemcy urządzili areszt śledczy, wzniesiono w latach 1925-1930 według projektu profesora architektury Zdzisława Mączeńskiego. Otwarcie Mauzoleum Walki i Męczeństwa nastąpiło 18 kwietnia 1952 r. Najcenniejszą częścią ekspozycji są pomieszczenia znajdującego się tutaj w okresie II wojny światowej aresztu gestapo, zachowane w prawie nienaruszonym stanie korytarze, cele zbiorowe, izolatki i pokój dyżurnego gestapowca, w którym odbywały się przesłuchania. Zwiedzającym towarzyszy 5 etiud filmowych podkreślających grozę tego miejsca, obejrzeć też można multimedialny przekaz, składający się z 4 stanowisk prezentacji historycznej.

58-152 Goczałków, tel. 74 85 590 07, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Głównym zadaniem Muzeum jest gromadzenie materiałów źródłowych do historii kompleksu KL Gross-Rosen, prowadzenie badań naukowych i upowszechnianie wiedzy historycznej oraz zabezpieczanie pozostałości poobozowych i udostępnianie ich zwiedzającym. Na terenie obozu istniały odgrodzone części, m.in. obóz kobiecy. W 1944 roku KL Groß-Rosen stanął na czele potężnego imperium podobozów, na które składało się ponad sto placówek bardzo zróżnicowanych pod względem pełnionej funkcji. W tym okresie również Gross-Rosen było miejscem przerzutu dziesiątek tysięcy więźniów z obozów ewakuowanych na wschodzie, przy zbliżającym się froncie. Aż do końca 1941 roku do Gross-Rosen kierowani byli wyłącznie więźniowie z innych obozów koncentracyjnych, dopiero potem także bezpośrednio z placówek policyjnych. Więźniowie, zwłaszcza w pierwszym okresie, przed rozbudową systemu podobozów, w większości byli narodowości polskiej, później kierowano do podobozów również tysiące sowieckich jeńców wojennych, W obozie znaleźli się również członkowie ruchu oporu z Francji i innych krajów zachodniej Europy.

22-200 Sobibor, tel. 82 57 19 867, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www

Obóz w Sobiborze usytuowany był na mało zaludnionych terenach wschodniej części okupowanej Polski, trzy i pół kilometra od rzeki Bug. Zbuowany był w bagnistym lesie, w pobliżu wsi Sobibór, pomiędzy Włodawą i Chełmem. Z małej stacji kolejowej w Sobiborze odchodził boczny tor prowadzący prosto do obozu. Początkowo obóz zajmował powierzchnię 30 akrów, z czasem rozrósł się do 145 akrów. Teren obozu miał kształt nieregularny (600 na 400 metrów) i był otoczony potrójnym ogrodzeniem z drutu kolczastego. Wnętrze obozu było podzielone na Vorlager (część garnizonową) i cztery główne działy wewnętrzne zwane przez administrację i więźniów Lagrami: I, II, III, IV. Były one oddzielone od siebie ogrodzeniem z drutu kolczastego, w istocie były klatkami wewnątrz klatki. Wobec polskich Żydów stosowano bezwzględny terror, krzyki i bicie. Zagranicznych Żydów nieznających swego losu przyjmowano z zakłamaną opieką, a nawet grzecznością aż do wrót komór gazowych.