Wystawa jest pierwszą w powojennej Polsce tak obszerną prezentacją dokonań estońskiej sceny artystycznej. Na wystawie zaprezentowane zostaną prace najwybitniejszych twórców estońskich działających począwszy od przełomu XIX i XX wieku po lata 40. została przygotowana przez Estońskie Muzeum Sztuki KUMU w Tallinie. Prezentowane na niej dzieła pochodzą z kolekcji tallińskiej oraz z Muzeum Sztuki w Tartu. To ponad 120 dzieł najznakomitszych klasyków sztuki estońskiej reprezentujących najważniejsze osobowości i nurty artystyczne od początku XX wieku po lata 40. Przegląd różnych obliczy sztuki estońskiej – symbolizmu i ilustracji narodowych sag, impresjonistycznych i postimpresjonistycznych pejzaży, dzieł awangardy lat 20. oraz odmian realizmu i koloryzmu okresu międzywojennego. Na złożony obraz sztuki estońskiej składają się malarstwo, rzeźba, grafika i fotografia, dziedziny rozwijające się w relacji z najważniejszymi ośrodkami artystycznymi. Początkowo były to akademie (gł. w Sankt Petersburgu i Düsseldorfie), następnie zaś kręgi artystyczne Paryża i Berlina. Jednak pomimo tych wpływów i zależności twórczość artystów estońskich pozostaje odrębna w charakterze. czytaj więcej...

 

Wystawa prezentuje dzieła zachodnioeuropejskie ze zbiorów Muzeum Narodowego im. Brukenthala w Sibiu i jest poświęcona malarstwu włoskiemu. Choć eksponowane są dzieła powstałe od końca XV do końca XVIII w., dominują wśród nich obrazy powstałe w Wenecji i Rzymie od końca XVI do połowy wieku XVIII, w mniejszym stopniu reprezentowani są artyści działający w Neapolu i Mediolanie. Na wystawie zetkniemy się z dziełami, które dopiero od niedawna oglądać można poza Rumunią – prezentacja dzieł „nieopatrzonych”, sprowadzonych niejako z bezdroży Europy, to w Gdańsku okazja trudna do przecenienia. Dzieła autorów wymienionych w tytule wystawy tworzą archipelag wysp nader odległych od siebie. Ukrzyżowanie Antonella da Messiny – niewielki obrazek malowany temperą na gruszowej desce, a przeznaczony do prywatnej dewocji, ukazuje surową, ascetyczną Golgotę w perspektywicznym ujęciu stosowanym przez malarzy niderlandzkich. Ecce homo Tycjana to obraz dla zaawansowanych. Tycjan – starzec, który widział już wszystkie kolory – w tym dziele używa naprawdę niewielu. I wreszcie Veronese. Nawet jeśli wiązany z nim uroczy portrecik został wycięty z większej całości, to fakt umieszczenia sygnatury artysty na kołnierzyku świadczy o tym, iż on sam go cenił. czytaj więcej...

 

Wystawa fotograficzna Roberta Słabońskiego prezentująca dokonania polskich archeologów z Uniwersytetu Jagiellońskiego, którzy od 2006 roku prowadzą badania w Gwatemali na terenie Nakum - starożytnego miasta Majów. Stanowisko na którym pracują polscy archeologowie znajduje się w północnej Gwatemali, ok. 25 km od Tikal, w obrębie Parku Triángulo. Znajdują się na nim kompleksy architektoniczne o charakterze mieszkalnym i ceremonialnym w formie platform, placów i piramid. Majowie byli twórcami jednej z najbardziej zaawansowanych cywilizacyjnie i fascynujących kultur starożytnego świata. Zamieszkiwali w starożytności teren obecnej Gwatemali i Belize oraz przyległe obszary południowo-wschodniego Meksyku, zachodniego Hondurasu i Salwadoru. Stworzyli wysoko zorganizowaną kulturę miejską z wielkimi centrami polityczno-kultowymi. Intensywne wojny, przeludnienie oraz związana z nim degradacja środowiska naturalnego, doprowadziły w IX i X w. n.e. do wyludnienia i upadku niemal wszystkich miast leżących na południowych nizinach. czytaj więcej...

 

W 150. rocznicę śmierci Utagawy Kuniyoshiego (1797–1861), japońskiego artysty nurtu ukiyo-e, Muzeum Narodowe w Krakowie organizuje wystawę jego prac. Jej celem jest przedstawienie twórczości jednego z najznakomitszych artystów drzeworytu na podstawie kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Obecnie zbiór pochodzący z daru Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego zawiera ponad 260 drzeworytów oraz wydawnictwa albumowe. W Kamienicy Szołayskich pokazanych zostanie około 100 prac. Kuniyoshi należy do ostatnich wielkich twórców tzw. złotego, klasycznego okresu drzeworytu ukiyo-e. W Polsce rzadko są organizowane wystawy poświęcone jednemu artyście japońskiemu, zwłaszcza twórcy tej klasy. Ukiyo-e to nazwa nurtu w sztuce okresu Edo (1603–1868), kiedy Japonia, zjednoczona po długoletnich bratobójczych wojnach, uzyskała pokój na ponad 260 lat pod rządami rodu Tokugawa. Był to jednocześnie okres izolacji kraju, co wyraźnie wpłynęło na sztukę tego czasu. „Ukiyo-e” to dosłownie „obrazy z przemijającego świata”, otaczającą rzeczywistość postrzegano bowiem jako czas ulotny, przepływający „jak tykwa unoszona prądem rzeki”.. czytaj więcej...