64-100 Leszno, ul. G. Narutowicza 31, tel. 65 529 61 43, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Muzeum mieści się w budynku dawnej synagogi. Najbardziej znana kolekcja leszczyńskiego mu­zeum to galeria malarstwa polskiego o tematy­ce wiejskiej, jeden z większych tego typu zbiorów w Polsce. Liczy prawie 800 obrazów oraz ponad 250 rysunków i grafik cenio­nych, artystów polskich - m.in. T. Axentowicza, J. Chełmońskiego, A. Fałata, W. Jarockiego, S. Kamoc­kiego, I. Kossaka, A. Kotsisa, I. Malczewskiego, F. Pautscha, K. Sichulskiego, W. Tetmajera, L. Wyczół­kowskiego, S. Wyspiańskiego i M. Wywiórskiego. Muzeum posiada również bogatą kolekcję portretów (około 160 płócien) m.in.: najstarszy w zbiorach portret Fryde­ryka V z l poł. XVII w. Innym przykładem XVII-wiecznego portretu są dwa wizerunki przedstawiające Mieszczanina w kryzie i Mieszczkę w kryzie, wizerunki Aleksandra Józefa Suł­kowskiego i Mężczyzny w zbroi.

67-400 Wschowa, ul. Solna, tel. 65 540 16 40, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Lapidarium to zespół około 170 nagrobków i grobowców dawnego cmentarza ewangelickiego, założonego w 1609 r., który znajduje się w północnej części Wschowy przy ul. Solnej. Cmentarz ten jest najstarszą nekropolią chrześcijańska w Polsce, położoną poza murami miasta (extra muros). Porośnięty zielenią teren otoczony otwartymi do wewnątrz arkadami, nawiązuje do włoskich założeń cmentarnych zwanych Campo Santo czyli Święte Pola. Wschowski cmentarz jest pierwszą i największą na ziemiach polskich nowożytną realizacją włoskiego wzoru chowania zmarłych, dostosowaną jednak do możliwości i potrzeb ówczesnej gminy ewangelickiej. Obiekt jest obwiedziony murem, z partiami wzmocnionymi pilastrami. W murze od wewnątrz oraz w ścianach licznych kaplic, wmontowane są kamienne płyty epitafijne, które pochodzą z XVII i XVIII wieku.

67-200 Głogów, ul. Brama Brzostowska 1, tel. tel 076 8341081, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Zamek głogowski wzniesiono w poł. XIII w. Początkowo był budowlą drewnianą z wolnostojącą. W latach 1652-1657 rozpoczęto prace zmierzające do przebudowy zamku. Przebudowa zamku nadała mu charakter rezydencji pałacowej i wygląd zbliżony do dzisiejszego. Zbiory Muzeum liczą ponad 23.000 eksponatów. Dużą ich część stanowią zabytki związane z historią Głogowa i okolic (m.in. kolekcja kart pocztowych i widokówek Głogowa, kolekcja wydawnictw kartograficznych związanych z Głogowem i ziemią głogowską oraz kolekcja radio-odbiorników, gramofonów i urządzeń grających. Największą część zbiorów stanowią numizmaty. Dział Archeologiczny jest największym działem w głogowskim Muzeum. Zajmuje się on pozyskiwaniem, gromadzeniem i przechowywaniem ruchomych zabytków archeologicznych, dokumentacji naukowej i przypadkowych odkryć. Kolekcja sztuki w głogowskim Muzeum rozrasta się od 30 lat. Obecnie zbiory liczą 200 obrazów olejnych, grafik i rzeźb oraz 200 fotografii wykonanych przez 88 artystów.

64-100 Leszno, pl. dra. J. Metziga 17, tel. 065 529 61 40, godziny otwarcia i ceny biletów, Ten adres email do muzeum jest ukrywany , www

Główna siedziba znajduje się w dwóch zabytkowych kamieniczkach z XVIII w. i XIX w. Muzeum promuje historię i kulturę Leszna oraz południowo–zachodniej części województwa wielkopolskiego. Zbiory historyczne leszczyńskiego muzeum tworzą obiekty przejęte po II wojnie światowej z byłego mu­zeum z Wygnańczyc (militaria, rzemiosło artystycz­ne). Zbiory archeologiczne to kamienne toporki i siekierki, użytkowa i obrzędowa oraz ozdoby, za­pinki wykonane z brązu, służące do spinania ele­mentów ubioru i narzędzia, skarb srebrnych monet z XI w. - denarów krzyżowych oraz monet Ottona i Adelheidy. Zbiory etnograficzne liczą 1940 pozycji inwentarzowych. Są to głównie stroje kobiece, nakrycia głowy takie jak: czepce, klapice, kapy, kapki, kopki, krymy wraz z przybraniem szyi: krezy, gorce.

Fot. Jarosław Jankowski

64-100 Leszno, ul. Jana Dekana 8, tel. 65 526 62 50, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www

Siedzibą muzeum jest zabytkowy wiatrak typu koźlak z 1758 roku. Wiatrak zachował swoją sylwetkę, a w tym galeryjkę, schody. Z wyposażenia zachowało się koło palczaste, hamulec klockowy i drugi starszy (stanowiący ob. Eksponat), koło zębate (motyl) do napędu biegu przemiałowego, przesiewacza, dwa kamienie młyńskie w obudowie, zsyp do żaren, wciągarka do worków. Pod względem konstrukcyjnym zachował się kompletny kozioł (słup główny, zastrzały, siodło, pojazdy) wsparty na cegielnej podwalinie, mącznica (zakonserwowana, z żelaznymi okuciami wokół słupa), regle pojazdowe, regle mączne, reglowanie ścian, wał główny z głowicą żelazną. W wiatraku prezentowane są zbiory podzielone są na dwie ekspozycje. Pierwsza obejmujmuje drobne przedmioty używane w rolnictwie, druga historię dawnego młynarstwa wietrznego w Wielkopolsce. Na zewnątrz eksponowane są odkopane w pobliżu, stare kamienie młyńskie.