Muzeum powstało w 1982 roku, funkcjonuje jako Wydział Historii Drogownictwa. Muzeum gromadzi wszelkie pamiątki związane z budownictwem drogowym. Bryła głównego budynku z dwiema wieżami i łukowym przęsłem przypomina formą most. Do zwiedzania przeznaczone są dwie ekspozycje: zewnętrzna, na której można podziwiać maszyny i urządzenia, które niegdyś służyły drogowcom oraz wewnętrzna, która pokazuje eksponaty dotyczące budowy i utrzymania dróg i mostów, sposób pracy przy budowach w postaci scenek z figurami ludzkimi naturalnych rozmiarów, a także drogi i mosty w sztuce. Obok budynku, na niewielkim wzniesieniu zlokalizowany jest skansen maszyn drogowych, wybudowany w formie spiralnej alejki o długości ok. 1 km. Alejka wykonana jest z kostki brukowej, ma wbudowane oryginalne elementy dróg takie jak krawężniki, przepusty, kraty ściekowe itp. Budynek ze skansenem połączony jest kładką mostową o długości 51 m.
Wzdłuż alejki są ekspozycje fragmentów różnych nawierzchni stosowanych w drogownictwie, w chronologicznym układzie i wykonane z autentycznych materiałów używanych do budowy dróg. Na tych nawierzchniach są eksponowane maszyny drogowe pracujące przy budowie i utrzymaniu dróg.
