Domek Abrahama jest częścią Muzeum Miasta Gdyni. Nazwa domu wywodzi się od lokalnego działacza i bojownika o polskość Kaszub Antoniego Abrahama, który w sierpniu 1920 przeniósł się do Gdyni i zamieszkał w wynajętym pokoju, w budynku należącym do rodziny Skwierczów. Tu spędził ostatnie 3 lata swojego zycia. Dom zbudowany jest z cegieł, tworzących dekoracyjne fryzy. Budynek powstał w 1902 roku, usytuowany został frontem do ówczesnej drogi. Obecne jego położenie, nieco na skos do drogi świadczy o zmianie przebiegu ulicy. Na frontowej ścianie domu wmurowana jest tablica pamiątkowa. Od 1968 roku budynek znajduje się w Wojewódzkim Rejestrze Zabytków. W 1970 r., po generalnym remoncie, budynek przejął nowopowstały Dział Historii Miasta Gdyni. W domu mieszczą się niewielkie sale ekspozycyjne.
Antoniego Abrahama nazywano "królem kaszubskim", "polskim królem w maciejówce" lub "apostołem Kaszubów". Wśród wielu działaczy pomorskich stał się symbolem niezłomnej walki o polskość Kaszub i ich przyłączenia do niepodległej Rzeczypospolitej. Zarabiając na życie sprzedażą maszyn do szycia krzewił on polskość wśród Kaszubów za co był często szykanowany i aresztowany. W uznaniu jego zasług, w 1918 roku został wysłany na konferencję wersalską. Dziś jego pomnik stoi na niedalekim Placu Kaszubskim.
Zanim powstało miasto. Jak dawniej mieszkano / 3 - otwarta(616, 1.1) Wystawa zaprasza na wyprawę w czasy nie tak odległe, ukazuje zmiany w życiu codziennym zachodzące na terenach dzisiejszego miasta od pierwszych lat XX wieku. Szczególne miejsce przypada kuchni, jako podstawowego miejsca, w którym od zawsze tętniło życie rodzinne, gdzie nie tylko przygotowywano posiłki, tu znajdował się również warsztat pracy, sypialnia, spiżarnia, pomieszczenie do prania czy kąpania się. Prezentowana kuchnie pochodzi z lat przełomu XIX/XX wieku oraz z lat 30-tych XX wieku.
Widoków dopełnia kącik czystości, galeria zdjęć z przeszłości miasta oraz pokój z meblami Jana Radtkego z pierwszych dziesięcioleci XX w. Ekspozycja odzwierciedla nie tylko zmianę gustów oraz przyzwyczajeń ale i wprowadzanie postępu technicznego, konsekwencje rozwoju wiedzy o higienie, by wymienić zaledwie najważniejsze czynniki wpływające na zachodzące w życiu codziennym zmiany.
Wystawa wprowadza w magiczny czas, ukazuje jak bytowało się dawniej, za życia ojców, dziadków i pradziadków, jakich czynności dziś nie spełnianych wymagało prowadzenie domu, jak pracowano, spędzano czas wolny, w końcu - czemu służyły różne przedmioty, statki, naczynia dawniej pospolite, a dziś z trudem wynajdywane na różnych "pchlich jarmarkach".
