|
Skansen znajduje się na wyspie Ostrów (wjazd do skansenu od strony miejscowości Recław). Skansen stanowią rekonstrukcje zabudowań mieszkalnych i rzemieślniczych z okresu wczesnego średniowiecza – od IX do XI wieku. Można w nim zobaczyć jak mogło wyglądać życie codzienne dawnych ludzi, jak mieszkali i pracowali. Chaty o konstrukcji zrębowej o wymiarach: 3,5 na 6,5 m. Ściany zbudowane są z poziomo i warstwowo ułożonych bali drewnianych, czyli płazów, połączonych w narożnikach za pomocą zacięć, w najprostszej formie „na obłap”. Ten sposób łączenia elementów w chatach zrębowych stwierdzono w trakcie prac wykopaliskowych w grodzie biskupińskim oraz wielu miastach – w warstwach wczesnosredniowiecznych np. Gdańsk, Opole, Wrocław, a także Wolin. W skansenie znajdują się: chata mincerza, bursztynnika, skórnika, garncarza, szklarza, rogownika, jubilera, rybaka, skryby, warsztat introligatorski oraz kantor i magazyn kupiecki. We wnętrzach chat o różnej konstrukcji można obejrzeć repliki mebli, narzędzi i przedmiotów codziennego użytku sprzed 1000 lat. |
|
|
Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie jest miejscem, w którym w znacznej części skupia się życie kulturalne Szczecina. W Zamku organizowane są liczne wystawy dawnej i współczesnej sztuki. Rocznie udostępnia się zwiedzającym około 40 wystaw, z czego 70% stanowią wystawy historyczne. Na wystawach gromadzone są dzieła sztuki, stanowiące ogromna wartość historyczną (obrazy, rzeźby, rzemiosło artystyczne). Pracownia Konserwacji Dzieł Sztuki świadczy usługi konserwatorskie dla innych instytucji państwowych oraz prywatnych właścicieli w zakresie konserwacji rzeźby kamiennej i drewnianej, metalu, ceramiki, malarstwa, sztukaterii, prac pozłotniczych. Pracownia Konserwacji Dzieł Sztuki pełni również pieczę nad zabytkami znajdującymi się w Zamku oraz obiektami znajdującymi się na zewnątrz: płyta erekcyjna Barnima XI z 1538 roku, płyta kommemoracyjna Barnima III z 1543 roku, zegar z XVIII wieku, płyta Filipa II i Franciszka I z XVII wieku, portal z XVIII wieku, figura Ottona z Bambergu z lat 30 XX wieku, detal architektoniczny na elewacjach. |
|
|
Orawski Park Etnograficzny - bastion kultury na kresach państwa polskiego powstał na skutek aktu darowizny dokonanego w 1937 r. na rzecz Skarbu Państwa polskiego. Organizatorzy Muzeum dążą do przedstawienia na terenie Skansenu całokształtu kultury tego regionu. Na terenie Parku eksponowane jest budownictwo mieszkalne z jego ciekawą architekturą i wyposażeniem wnętrz, budownictwo związane z gospodarką rolno-hodowlaną, tak typową dla Orawy, które reprezentują zabudowania gospodarcze, lamus i piwnica do przechowywania płodów rolnych, pasieka z ciekawymi typami uli oraz wiejskie zakłady przemysłowe, które zaspokajały potrzeby wsi jak: tartak, folusz, kuźnia czy olejarnia. Obok sołtysiego dworu i chałup chłopskich na terenie Skansenu są dwie karczmy, które w życiu wsi orawskiej odgrywały niepoślednią rolę, stanowiły bowiem miejsca spotkań całej wsi. |
|
|
Początki Muzeum sięgają 1909 roku. Obecnie Muzeum posiada ok. 90 ha ziemi, przy czym na 35 ha znajdują się: 1 stanowisko archeologiczne, 1 grób kurhanowy oraz 66 obiektów dużej i małej architektury, reprezentujących zróżnicowaną zabudowę wsi powstałą na przestrzeni XVIII - XX wieku na terenach Warmii, Mazur, Powiśla i Litwy. Wyposażenie budynków stanowią zebrane po 1945r. eksponaty pokazujące tradycyjne metody pracy i obrzędy na wsi w XIX i XX wieku. Najstarszy, występujący w chałupach Muzeum sposób gotowania posiłków pokazano na przykładzie czarnej kuchni. Zebrane w olsztyneckim Skansenie przykłady, poszczególnych typów wiatraków, dają świadectwo myśli technicznej, której tradycje sięgają średniowiecza. Zachowane jako eksponaty muzealne, pełnią rolę dydaktyczną. Za pomocą wiatraka wykorzystywano siłę wiatru do mielenia zboża, do nawadniania i melioracji pól. |
|
|
Budowla znana dzisiaj jako Zamek Piastowski uzyskała obecny kształt w wyniku wielokrotnej przebudowy. Poszczególne jej części różnią się między sobą rodzajem zastosowanej cegły i wątku jej ułożenia oraz stosowanym detalem, np. nadproży okiennych i drzwiowych. Na zamku eksponowane są wystawy stałe: archeologiczna i historyczna. Atrakcją wystawy archeologicznej są zrekonstruowane szkielety mamuta i nosorożca włochatego, które wykopano w piaskowniach znajdujących się w okolicach Gliwic jeszcze przed I wojną światową. Z okresu wpływów rzymskich prezentowane są zabytki ceramiczne, elementy stroju (zapinki, sprzączki żelazne), broń. Stała wystawa historyczna w Zamku Piastowskim składa się z trzech odrębnych miniwystaw pod tytułami: "Z dziejów Gliwic", "Ikonografia miasta" oraz "Przemysł Gliwic w XIX i XX w. do 1945 roku". |
|
|
