 87-400 Golub-Dobrzyń, ul. PTTK 13, tel. 56 683 24 66, godziny otwarcia i ceny biletów,
Ten adres email do muzeum jest ukrywany
, www
Jeden z piękniejszych zamków Polski Północnej. Krzyżacy rozpoczęli budowę zamku w 1293r. Miała to być siedziba komtura, twierdza graniczna oraz symbol potęgi i władzy zakonu rycerskiego. Zamek miał być połączeniem klasztoru i twierdzy. Po wojnie trzynastoletniej zamek stał się siedzibą starosty Ulryka Czerwonki. Przebudowany wielokrotnie, po 1422 dostawiono dwie okrągłe wieże (zachowała się tylko jedna), w latach 1616-1623 dodano późnorenesansowe attyki. Zniszczony w czasie wojen szwedzkich i w XIX wieku. Po wojnie odbudowany i odrestaurowany w stylu renesansowym. Zwiedzanie zamku rozpoczyna się od zamkowego dziedzińca, przez piwnice przechodzi się do muzeum etnograficznego (jedna z sal), dalej Palenisko hipokaustum, Izba tortur, Końskie schody, Loch głodowy, Cela pokutnicza, Refektarz, Kaplica, Infirmeria i Kapitularz. |
|
|
W parku krajobrazowym obok zamku powstał skansen budownictwa drewnianego z kilkoma budynkami przeniesionymi z terenów Lubelszczyzny. Dom mieszkalny z lat 20. XX wieku i kilka budynków gospodarczych, jak stodoła czy lamus z wozownią, gdzie można obejrzeć kolekcję starych bryczek. Dworski spichlerz z Podlodowa mieści wystawę etnograficzną. Prawdziwą ozdobą skansenu jest piękny barokowy dwór z Moniaków uratowany przed całkowitą zagładą. Przewieziony w elementach został tu na nowo złożony i teraz możemy w nim podziwiać wnętrza typowego domu szlacheckiego. W barokowym dworze z XVIII wieku mieści się ekspozycja wnętrz domu szlacheckiego. Układ ekspozycji oddaje przeznaczenie pokoi - jest Sień, Jadalnia, Salon, Pokój Pani Domu, Pokój Pana Domu. W XIX wiecznym spichlerzu ekspozycja etnograficzna zaś w stodole organizowane są koncerty i spektakle teatralne. |
|
|
Muzeum mieści się w zamku, wzniesionym w XIII wieku, wielokrotnie niszczonym, przebudowanym i rozbudowanym. W 1924 r. założono tu Muzeum Miejskie. W 1952 r. otwarto tu obecne muzeum. W latach 1966-90 budowlę odbudowano na wzór stanu z XVI wMuzeum specjalizuje się w gromadzeniu zabytków związanych z dziejami miasta i ziemi brzeskiej, Piastów Śląskich i tradycją piastowską na tych terenach. Ma bogate zbiory sztuki średniowiecznej (rzeźby i malarstwa ołtarzowego), śląskiego i obcego malarstwa z XVII-XVIII w., grafik z widokami miasta i zamku oraz innych miast śląskich, broni z XVI-XX w. (ale też niezwykłą rzadkość - wydobyty w czasie wykopalisk archeologicznych w Brzegu XIV-wieczny łuk prosty), przedmiotów wyrabianych przez miejscowych rzemieślników w XIII-XIX w., monet i medali śląskich z XIV-XX w., dokumentów i starodruków (w tym część słynnego księgozbioru Piastów brzeskich z ich autografami). |
|
|
Zamek jest głównym obiektem turystycznym miasta Kórnik, leżącego nieopodal Poznania. Historia zamku w postaci murowanej sięga pierwszej połowy XV wieku, zaś jego obecna postać wywodzi się z przebudowy z około połowy XIX wieku. Liczne było grono właścicieli kórnickiego zamku, od możnych Górków poczynając, na tak zasłużonych Działyńskich kończąc. Jednak spośród wszystkich z zamkiem najbardziej kojarzy się Teofila z Działyńskich Szołdrska Potulicka (1714-1790), znana lepiej szerokim gronom jako Biała Dama. Na parterze eksponowane są: Sień, Pokój Władysława Zamoyskiego, Pokój Generałowej, Salon, Salonik, Czarna Sala, Jadalnia, Buduarek, Pokój Marii Zamoyskiej, Zakątek myśliwski. Na pierwszym piętrze: Sala Mauretańska, Skarbczyk pamiątek rodzinnych, Apartament gościnny i Hall pierwszego piętra. |
|
 34-532 Jurgów, Jurgów 215, tel. 18 201 52 05, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www
Zagrodę Sołtysów wybudował w 1861 r. pradziad ostatniego właściciela, Jakuba Sołtysa. Domostwo dziedziczyli kolejni potomkowie tej rodziny. Po II wojnie część rodziny przeniosła się do wybudowanego nowego domu. Starą zagrodę zakupiło w roku 1982 Muzeum Tatrzańskie z przeznaczeniem na ekspozycję etnograficzną. W przeciwieństwie do zasobnej zagrody Korkoszów w Czarnej Górze dom i zabudowania gospodarcze Sołtysów są przykładem ubogiego gospodarstwa spiskiego z przełomu XIX i XX wieku. Pobudowana z drewna zagroda składa się z domu mieszkalnego i zabudowań gospodarczych w jednym ciągu i pod jednym dachem. W części mieszkalnej mamy sień, izbę i komorę. Zbudowana z okrąglaków sień - w której stoi sąsiek, naczynia bednarskie związane z pasterstwem: putnie na wodę, konewki, rajtopki na mleko, i inne przedmioty potrzebne w gospodarstwie - prowadzi do izby. |
|
|