 18-230 Ciechanowiec, ul. Pałacowa 5, tel. 86 277 13 28, godziny otwarcia i ceny biletów, wwwDecyzję o utworzeniu skansenu przy Muzeum podjęto w 1970 roku. W Skansenie zgromadzono 44 zabytkowe obiekty architektury drewnianej ( XVIII - pocz. XX w.), które ulokowano w trzech zespołach, z pełnym wyposażeniem wnętrz. Muzeum posiada punkty filialne w Drewnowie ( wiatrak z zagrodą młynarza) i Dąbrowie Łazy (wiatrak). Ekspozycję skansenowską tworzą stare, wiejskie budynki drewniane przeniesione z pogranicza Mazowsza i Podlasia, które ilustrują różne typy architektury i techniki budowlanej, a ich wnętrza prezentują warunki życia różnych warstw społecznych wsi. Zespół został podzielony na trzy ekspozycje plenerowe. W budynkach skansenu prezentowane są zbiory etnograficzne ilustrujące życie codzienne mieszkańców wsi i dawne rzemiosło wiejskie oraz hodowane są rodzime rasy zwierząt – owce wrzosówki, owce świniarki i kury zielononóżki kuropatwiane. |
|
|
Muzeum powstało w 1971 roku. W czerwcu 1985 roku zostały otwarte i udostępnione do zwiedzania pierwsze ekspozycje skansenowskie. Skansen jest mocno urozmaicony. Północna część położona jest w głębokiej, zalesionej dolinie Sierpienicy. Południowa część to równina ciągnąca się ponad jarem rzecznym. Zabudowa wiejska zlokalizowana została na powierzchni ok. 5 ha. Ok. 20 ha gruntów ornych przylegających do zagród podzielono na pola w układzie pasowym charakterystyczne dla rzędówki. W skład ekspozycji wchodzi: 11 zagród chłopskich (budynki mieszkalne, stodoły, obory, spichrza, chlewy), karczma-w której można kupić bardzo dobry chleb ze smalcem, wiatrak, kaplica. Zagrody są zróżnicowane. Prezentują budownictwo ludowe z II połowy XIX w. oraz pierwszego ćwierćwiecza XX w. Obok zabudowań urządzone zostały ogródki warzywne i kwiatowe oraz sady owocowe. |
|
|
Zwiedzanie rozpoczyna się na zewnątrz, od muru od strony tzw. "domu konwentu". Oryginalny zamkowy mur z dobrze zachowanym elementem zdobniczym w postaci ciemnej cegły oraz zarysów cegieł oryginalnych gotyckich łuków okiennych. Część Komturska to najstarsza część zamku, w której znajdował się między innymi Kapitularz (dawne miejsce spotkań i narad), Refektarz (jadalnia), zamieszkiwał tu Komtur oraz przebywali najbardziej znakomici goście. W czasie wizyt w zamku mieszkali Wielcy Mistrzowie Zakonu. Pierwszym, który gościł w Rynie w roku 1379 był Wielki Mistrz Winrich von Kniprode. Wśród zgromadzonych eksponatów znaleźć można takie niezwykłe przedmioty jak hełmy i szyszaki normańskie (X-XI w.), topory czekany (IX-X w.), topory rycerskie, włócznie na zwierza (VIII-XII w.), miecze półtoraręczne, które były na uzbrojeniu wojsk krzyżackich i polskich (XII-XIII w). |
|
|
Zamek zbudowany został staraniem księcia Janusza I na przełomie XIV/XV w, na bagnach, w zakolu rzeki Łydyni, jako nizinny zamek obronny w drugiej połowie XIV w. Rozplanowany został na rzucie prostokąta o wymiarach 48 x 57 m i pierwotnej wysokości 5 m. Od strony południowej wybudowano dwie cylindryczne wieże, z których wschodnia służyła jako więzienie, a zachodnia za arsenał. W 1465 r. zamek oparł się najazdowi Krzyżaków, ale uległ znacznemu zniszczeniu. W 1818 r. ruiny weszły w skład Ordynacji Krasińskich. W latach 1916-1920 i drugiej wojny światowej teren zamku był miejscem licznych egzekucji. W zamku prezentowane są przykłady broni palnej i uzbrojenia ochronnego z XV/XVIII w.Do najciekawszych eksponatów prezentowanych na zamku należą: kopia dziecięca zbroi króla Zygmunta Augusta, skrzydlaty szyszak husarski oraz broń drzewcowa i hakownice. |
|
|
Muzeum powstało w 1975 roku. Mieści się w trzech zabytkowych obiektach: baszcie strażniczo-więziennej, zamku, bramie zamkowej. Zamek to renesansowy kompleks, zagospodarowana jest jedynie jego część widoczna z ulicy, zwana Zamkiem Dolnym. Na piętrze lewej pierzei budynku mieści się założona w 1977 roku Sala Beethovena, która upamiętnia pobyt kompozytora goszczącego tu jesienią 1806 roku. Sala ta jest w istocie dawną dworską biblioteką z doskonale zachowanym historycznym sklepieniem. W sali eksponowane są kopie portretów Beethovena, publikacje popularyzujące jego życie, dorobek, a także bogaty materiał ikonograficzny pochodzący z bońskiego domu narodzin kompozytora. W jednej z komnat, nazywanej żółtym salonikiem, wyeksponowano bogatą kolekcję akwarel Alojzego Wierzgonia, które przedstawiają osobliwości architektoniczne Głogówka. Na górnej kondygnacji Zamku Dolnego mieści się także Sala Oppersdorffów, założona w 2003r, poświęcona historii rodu, będącego właścicielami obiektu przez ok. 400 lat. Zdeponowano w niej nieliczne pamiątki po właścicielach i szereg fotografii ilustrujących dawne wnętrza zamku. |
|
|
