 17-100 Bielsk Podlaski, Sosnowa 56, tel. 85 85 730 77 35, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www
Muzeum-skansen o charakterze etnograficzno-historycznym zostało założone w 1993 roku przez Teodozjusza Fionika w Studziwodach, dzielnicy Bielska Podlaskiego. Stałą ekspozycję muzeum stanowią wnętrza zabytkowego domu Kondratiuków z 1925 r. oraz spichrz z 1935 r. Budynek posiada cztery duże, trzy szybowe okna z okiennicami. Na węgłach są zamocowane, charakterystyczne dla Studziwód, zdobienia o charakterze geometrycznym. Dach jest kryty gontem, z przyczółkiem od strony szczytowej. Chata (świtlicia) z ceglano-glinianym trzonem kuchennym stanowi naturalną ekspozycję części mieszkalnej zagrody z okresu międzywojennego. Jej wyposażenie stanowią zabytkowe przedmioty codziennego użytku: wyroby garncarskie, bednarskie, tkackie wraz z uruchomionym warsztatem. Centralne miejsce w izbie zajmuje pokut’ z rzędem ikon oraz stół, nakryty płóciennym obrusem. Eksponaty etnograficzne: stępa (stupa), żarna, kosze, beczki, narzędzia stolarskie, kołowrotki itp. zgromadzone są również w sieniach oraz w oddzielnie stojącym spichrzu. |
|
|
Zbiory Muzeum - Skansenu to przeszło 800 eksponatów obejmujących aspekty życia ludności zamieszkującej ziemie sokołowskie. Oprócz zbudowanego w pomniejszeniu wiatraka, wszystkie inne przedmioty z kolekcji to autentyki. Z uwagi na rolniczy charakter tych okolic, wśród eksponatów przeważają elementy wyposażenia obejść wiejskich, zarówno szlacheckich jak i włościańskich. Nie brak tu również eksponatów ukazujących specyfikę przedwojennego Sokołowa - wielonarodowościowy charakter miasta. W kolekcji znajduje się pokaźny zbiór militarii - pozostałości po wojennej historii tych ziem. Kolekcję uzupełniają przedmioty unikatowe - jak oryginalny sztandar cechu krawieckiego, dzwonek obrzędowy pochodzący z Cerkwii Unickiej czy olbrzymi meteoryt. Zgromadzono również niepowtarzalny zbiór kamieni (stelli) nagrobnych z sokołowskiego cmentarza żydowskiego, Stella z grobu rabina, zasłona z synagogi, świeczniki, samowar, dokumenty, przezmiany. |
|
|
Skansen otwarto 23 czerwca 1987 r. i obecnie w jego obrębie znajdują się: domostwo, zabudowania gospodarcze oraz obiekty towarzyszące jak studnia, piwnica, wozownia, gołębnik, kierat, pasieka, wędzarnia i piec chlebowy. Chata, w której koncentrowało się życie trzypokoleniowej rodziny, posadowiona jest w głębi podwórza, odgrodzona od części gospodarczej ogrodem kwiatowym. W jej najbliższym sąsiedztwie znajdują się piwnica, studnia oraz warzywnik. Stodoła posadowiona jest równolegle do drogi z możliwością obustronnego wjazdu na klepisko z drogi i z podwórza. Obecnie w stodole znajduje się ekspozycja poświęcona historii pszczelarstwa pomorskiego. W skład zespołu wchodzi wielofunkcyjna obora, która pod jednym dachem mieściła pomieszczenia dla koni, bydła, trzody chlewnej, owiec i drobiu. |
|
 26-332 Sławno, Wincentynów 3, tel. 78 588 07 77, godziny otwarcia i ceny biletów,
Ten adres email do muzeum jest ukrywany
, www
Skansen został otwarty 6 października 2007 roku. W jego skład wchodzi prawie stuletnia bielona chata, kryta strzechą, piwnica - ziemianka, murowana z głazów polnych, stodółka i wiata. W chacie odtworzone zostały wnętrza: izba biała, izba czarna, kuchnia i sień. W pomieszczeniach zgromadzono wyposażenie charakterystyczne dla regionu opoczyńskiego: kredensy, łóżka, krosno tkackie, masielnice, dzieże, meble i tkaniny. Przez cały rok w domu można spotkać „gospodarzy” - Rozalię i jej męża Eduarda oraz dzieci, Marysię i Kasię. Postacie ubrane są w stroje regionalne i chociaż wykonane są z papieru, mają prawdziwe dusze i prowadzą światowe życie: uczestniczą jako niemi świadkowie we wszystkich wydarzeniach i imprezach, są zapraszania na dożynki wojewódzkie i gminne. W kuchni można zobaczyć autentyczny piec chlebowy połączony z wędzarnią i zapieckiem. |
|
Zamek położony jest przy trasie z Bochni do Limanowej na wziesieniu dominującym nad okolicą. Zbudowany w XIV w. przez Kmitów, od 1593 r. siedziba rodowa Lubomirskich. W XVIIw. został przebudowany, przybierając kształt pięciobocznej bastionowej warowni rezydencjonalnej w typie palazzo in fortezza. W okresie "potopu szwedzkiego" (1655-1660) budowla została zdewastowana. Mimo wielokrotnych prób odbudowy podejmowanych przez Lubomirskich, warownia nie odzyskała dawnej świetności. W XX w. zamek był gruntownie remontowany. Po długotrwałej renowacji udostępniony został do zwiedzania jako obiekt architektoniczny. We wnętrzach zamkowych znajduje się ekspozycja makiet zamków polskich, naczyń miedzianych, prezentowane są także wystawy czasowe z zakresu historii i sztuki. W 1616 r. Stanisław Lubomirski u podnóża zamku ufundował miasto Nowy Wiśnicz. Dotychczasowy Wiśnicz został przemianowany natomiast na Stary Wiśnicz.
|
|
|