|
Ekspozycja wyposażenia wnętrz zamkowych. W sali historycznej na parterze dzieje zamku w Dębnie. Sala Rycerska urządzona jako staropolska świetlica zamkowa. Kaplica ze sprzętami liturgicznymi i obrazami. Najcenniejsze zabytki znajdują się w ,,Skarbcu'' wyposażonym w kolekcję ,,czarnych mebli'', gdzie m.in. eksponowana jest XVI-wieczna Biblia Wujka. Ponadto ciekawie wyposażona ,,winnica'' i kuchnia. Zamek jest unikalną zabytkową budowlą w skali kraju. Zachowany w prawie niezmienionym kształcie obiekt późnośredniowiecznej architektury świeckiej o cechach gotyku i renesansu. Zamek został zbudowany w latach 1470 - 80 przez muratora Marcina Proszko i jego ucznia Jana z Krakowa na zlecenie kasztelana krakowskiego Jakuba Odrowąża. Usytuowany jest na niewielkim wzniesieniu, otoczony fosą i nieckami dawnych stawów. |
|
|
Budowę skansenu rozpoczęto w 1968 r. Na teren nowego skansenu zostały pozyskane i przeniesionedwa obiekty: dom miejski z Chrzanowa z 1804 r. oraz spichlerz z Kościelca z 1798 r. Po kilkunastomiesięcznym okresie penetracji terenu trafiły tu kolejne obiekty w tym okazała chałupa sołtysia z Przegini Duchownej z 1862 r., z wyjątkowo bogatym, oryginalnym wyposażeniem wnętrza. W kolejnych latach pozyskiwano dalsze obiekty architektury drewnianej chałupy, stodoły, spichlerze, chlewik, kuźnię i olejarnię, a także zabytkowy kościół z Ryczowa z początku XVII wieku. Oficjalne otwarcie i udostępnienie do zwiedzania pierwszych obiektów nastąpiło już w październiku 1973 r. Ekspozycja obejmuje 23 zabytkowych obiektów drewnianych wzbogacone o małą architekturę (kapliczki, studnie, pasieki…), które zostały rozmieszczone w sektorze: małomiasteczkowym, wiejskim, sakralnym oraz dworskim. |
|
|
Na obszarze 38 ha prezentowana jest kultura polsko-ukraińskiego pogranicza we wschodniej części polskich Karpat (Bieszczady, Beskid Niski) wraz z Podkarpaciem. Poszczególne grupy etnograficzne (Bojkowie, Łemkowie, Pogórzanie i Dolinianie) posiadają oddzielne sektory ekspozycyjne znakomicie dostosowane do fizjografii terenu. Na terenie Parku Etnograficznego urządzono wspaniałą stałą ekspozycję malarstwa ikonowego pt. Ikona karpacka, na której zaprezentowano ponad 220 ikon (od XV do XX w.), ukazujących pełny rozwój tego typu malarstwa w strefie polskich Karpat. Zarówno świątynie jak i większość budynków mieszkalnych oraz gospodarczych, posiadają w pełni urządzone i udostępnione do zwiedzania wnętrza m.in. warsztaty rzemieślnicze: tkackie, garncarza, kołodzieja, wytwórcy drewnianych łyżek, koszy wiklinowych itp. |
|
|
Zamek położony jest nad rzeczką Trzemną, liczy sobie ponad 400 lat. Początkowo była to siedziba rodu Leszczyńskich. W roku 1853 dobra zakupił, dla swojego jedynego syna Jana, Tytus Działyński - właściciel dóbr kórnickich. Większość rzeźb zdobiących dziedziniec to, zakupione przez Działyńską w antykwariatach, to XVI i XVII wieczne oryginały francuskie i włoskie. Zamierzeniem Izabelli Działyńskiej było, aby Gołuchów stał się nie tylko rezydencją, ale i muzeum. W salach zamku eksponowane są między innymi cenne gobeliny, renesansowe malarstwo europejskie, rzadkie okazy mebli i rzemiosła artystycznego. Powoli powracają do Gołuchowa zabytki pochodzące ze zbiorów Izabelli i Jana Działyńskich - obecnie możemy oglądać wystawioną, w interesujących wnętrzach, część dawnej kolekcji waz antycznych. |
|
 Fot. gento3 17-230 Białowieża, ul. Zastawa 66b, tel. 85 683 36 28, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, www Skansen w Białowieży prezentuje drewniane budownictwo ludności ruskiej Podlasia, Położony jest na terenie dawnej wsi Kropiwnik, zniszczonej przez hitlerowców podczas II wojny światowej. W 1983 roku grupa studentów białostockich, dokonała zakupu gruntów pod przyszły skansen. Pierwszym eksponatem był wiatrak-koźlak, sprowadzony do Białowieży w roku 1978 ze wsi Kotły koło Bielska Podlaskiego. Pochodził z 1925 roku. Z czasem zaczęły przybywać następne obiekty, drewniany płot pleciony z tzw. balasów (1983–84 rok), wzorowany na starych ogrodzeniach. Skansen w obecnej postaci to zasługa przede wszystkim prof. Anatola Odzijewicza, który od samego początku inicjował, organizował i kierował pracami przy rekonstrukcji kolejnych obiektów. W 2004 roku postanowiono udostępniać skansen turystom. Skansen obejmuje obszar ponad pięciu hektarów łąk między rzeką Narewką i ulicą Zastawą. Za rzeką rozciąga się ściana obszaru ochrony ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego. |
|
|
