|
Skansen został utworzony w 1982 roku w wydzielonym Dziale Etnograficznym Muzeum w Koszalinie. W obrębie zbiorów można wydzielić następujące kolekcje: zabytki kultury pomorskiej, zabytki kultury jamneńskiej, zabytki grup przesiedleńczych oraz wytwory współczesnej sztuki ludowej i rękodzieła. W 1983 r. muzeum zakupiło i przeniosło na posesję muzealną zabytkową (z 1869 r.), szachulcową zagrodę rybacką ze wsi Dąbki. Służy ona działowi jako miejsce ekspozycji stałych; początkowo eksponowano w niej zabytki Pomorza i grup przesiedleńczych, od maja 2001 r. można w niej oglądać wystawę "Wyspa kulturowa. Wieś Jamno pod Koszalinem" w całości poświęconą kulturze jamneńskiej. Dział jest organizatorem dwóch konkursów: Rzeźba regionalna Pomorza Zachodniego, Ludowa i nieprofesjonalna twórczość plastyczna Pomorza Środkowego, którym towarzyszą wystawy pokonkursowe, a nagrodzone prace wzbogacają kolekcję współczesnej sztuki ludowej działu. |
|
|
Na obszarze 13 ha zgromadzono 35 zabytkowych obiektów budownictwa wiejskiego z 17 miejscowości regionu (wśród nich unikatowe: wieża winiarska z XVIII w. z Budachowa i najstarszy datowany -1675 r. obiekt mieszkalny z Potrzebowa). Prezentowane tu są różne typy architektury ludowej czterech sąsiadujących ze sobą regionów etnograficznych: Zachodniej Wielkopolski, Dolnego Śląska, Wschodnich Łużyc oraz obszaru środkowo - lubuskiego. Muzeum zgromadziło około 8 tysięcy zabytkowych i współczesnych eksponatów. Ekspozycje stałe mieszczące się we wnętrzach budynków ludowych skansenu oraz w sali siedziby Muzeum w ''starej leśniczówce'', wzbogacone są okolicznościowymi wystawami świątecznymi Wielkanocy, Bożego Narodzenia, Zielonych Świątek. Na cele wystawiennicze przeznaczony zostanie pałac barokowy z końca XVII wieku, leżący kilometr od skansenu. |
|
 36-100 Kolbuszowa, ul. Kościuszki 6, tel. 17 227 12 96, godziny otwarcia i ceny biletów,
Ten adres email do muzeum jest ukrywany
, wwwKolbuszowski skansen zlokalizowano na granicy trzech sąsiadujących ze sobą miejscowości: Brzezówka (Domatków), Kolbuszowej i Kolbuszowej Górnej. Ogólna jego powierzchnia wynosi 30 ha. Ekspozycja została podzielona na dwa główne sektory: lasowiacki i rzeszowiacki. W każdym z nich odtwarza się tradycyjną zabudowę wsi z elementami charakterystycznymi dla danej grupy etnograficznej. Całości dopełnia otoczenie krajobrazowe: ogródki przydomowe, pola uprawne i zieleń rozdzielająca poszczególne zagrody. Zabudowę skansenu wkomponowano w urozmaicony teren porośnięty lasem i zagajnikami, dzięki czemu udało się oddać naturalny krajobraz dawnej wsi puszczańskiej. Sektory dzieli w sposób naturalny duży staw hodowlany (ok. 4 ha) oraz przepływający przez skansen potok Brzezówka. |
|
|
W Sidzinie znajduje się skansen, w którym można obejrzeć liczne eksponaty związane z historią i etnografią tego regionu. Do skansenu można dojechać z Sidziny od skrzyżowania "Dąb" drogą do Wielkiej Polany. Początki skansenu datują się na 1963 r. i związane są z obchodami 400 rocznicy powstania wsi. Wtedy to w przysiółku Binkówka, nad brzegiem spływającego ze stoków Policy potoku Ciśniawka oddano do zwiedzania zabytkową chałupę Banasików z 1809 roku, przeniesioną tu z Małej Sidzinki. Na terenie skansenu w Sidzinie można zobaczyć: Chałupę Banasika z 1809 roku przeniesioną w 1963 r. z Małej Sidzinki, w której umieszczono zebrane eksponaty, Chałupę Anny Kozioł z 1901 roku przeniesioną ze Spytkowic, wykorzystywaną obecnie do organizowania wystaw czasowych, Lamus z 1897 roku, w którym są prezentowane militaria z września 1939 r. Kuźnię z XIX wieku przeniesioną z Górnej Sidziny z wyposażeniem, Dzwonnicę przeniesioną z Wielkiej Polany, Chałupę Wójtowską. |
|
 Fot. Mtths 05-085 Kampinos, Granica, tel. 22 725 01 23, godziny otwarcia i ceny biletów, e-mail, wwwW osadzie Granica, w Kampinoskim Parku Narodowym, znajduje się puszczański skansen. Skansen został utworzony w 1984 roku, w oparciu o istniejące obiekty zabytkowe (zespół zabudowań Nadleśnictwa Kampinos z 1919 roku). Wystawa budownictwa puszczańskiego, w skład którego wchodzą trzy zagrody (dwie kryte strzechą a jedna gontem) prezentuje zanikłe drewniane budownictwo ludowe Puszczy Kampinoskiej. Zagrody nazwane zostały od ostatnich właścicieli budynków mieszkalnych zagrodami Widymajera, Wiejckiej i Połcia. Zagroda „Widymajera”, prezentuje gospodarstwo zamożnego chłopa, typowe dla terenu Równiny Łowicko-Błońskiej. Zagroda druga, „Wiejckiej”, jest przykładem średniozamożnego gospodarstwa, typowego dla budownictwa ludowego tego terenu. Trzecia zagroda, „Połcia”, umiejscowiona jest oddzielnie, w strefie zaplecza usługowego skansenu. |
|
|
