Dzięki napływowi tkaczy z Czech i Saksonii miasto zaczęło szybko się rozrastać. Wyraz temu dają statystyki, które podają, iż w latach 1820 - 1830 liczba mieszkańców Turku wzrosła w sposób radykalny z 784 do 2032 osób. Ważnym wydarzeniem dla turkowskich tkaczy był rok 1828, w którym został powołany Cech Tkaczy. Rok 1830 kończył pierwszy etap rozwoju turkowskiego tkactwa. Do tego czasu do miasta przybyła znaczna grupa osadników, którzy otrzymali działki na których pobudowali swoje domostwa.

Kolejne lata przyniosły dalszy rozwój rzemiosła tkackiego w Turku. Na terenie miasta powstają pierwsze manufaktury.

W 1845 działała już Manufaktura Bawełniana Urlycha, a w 1850 powstała Fabryka Wyrobów Bawełnianych R. Scheffel. Oprócz wspomnianych zakładów powstały także farbiarnie i drukarnie płótna, które zatrudniały mniejszą liczbę niż manufaktury robotników często nie przekraczającą 10 osób i były ściśle powiązane ze wspomnianymi manufakturami.

Dzisiaj po osadnikach tkackich przybyłych z Czech i Saksonii pozostały nam ich domostwa, które prezentują się niestety nie najlepiej, a także dokumenty takie jak Sztandar Zgromadzenia Cechu Tkaczy, księgi tkackie, pieczęcie, listy majstrowskie, warsztaty, tkaniny, lupy tkackie, zdjęcia i wiele innych przedmiotów, które znalazły miejsce na stałej ekspozycji w miejscowym muzeum zatytułowanej "Tradycyjne tkactwo i włókiennictwo w Turku i okolicach". Ale także wspomnienia, które drzemią sercach w wielu mieszkańcach miasta. Warto by było odszukać wspomnienia i drogi łączące miasto z terenami z których przybyły grupy osadników - tkaczy, którzy wnieśli jakże pokaźny wkład w rozwój Turku.

Organizator: Muzeum Rzemiosła Tkackiego w Turku