Barokowe Theatrum Śląska Cieszyńskiego - Wystawa stała

Na wystawie znajduje się około 100 eksponatów, a nowa aranżacja zmieniła całkowicie część ekspozycji stałej. W większości są to obiekty rzadko prezentowane, które przez wiele lat wypełniały magazyny muzealne. Na terenie księstwa cieszyńskiego oprócz lokalnych rzeźbiarzy tworzą również artyści spoza tego terenu: J. G. Lehner, J. Schubert oraz A. Schweigl. Po połowie XVIII w. pojawiła się grupa rzeźbiarzy, których prace przedstawiały niezwykle różny poziom artystyczny.

Sztuka barokowa na Śląsku Cieszyńskim zaczęła rozwijać się stosunkowo późno. Najstarsze skatalogowane obiekty ze zbiorów Muzeum Śląska Cieszyńskiego i Muzeum Těsínska datowane są dopiero na połowę XVII w. Brak starszych barokowych dzieł spowodowany był zapewne niesprzyjającą rozwojowi nowych prądów w sztuce wojną trzydziestoletnią, która nie ominęła również Śląska Cieszyńskiego oraz trudną sytuacją ekonomiczną i społeczną regionu bezpośrednio po jej zakończeniu. Natomiast cechy charakterystyczne dla baroku przetrwały w sztuce tego terenu aż do początków XIX w. Krzewicielami kultury barokowej na Śląsku Cieszyńskim była głównie szlachta, księża oraz bogate mieszczaństwo i urzędnicy, w mniejszym stopniu klasztory i to wyłącznie braci bonifratrów z Cieszyna, którzy zatrudniali znanych artystów z Wrocławia, Brna, Wiednia i Opawy oraz cieszyńskich jezuitów. Cieszyn wraz z całym księstwem cieszyńskim przeszedł w 1653 roku pod zarząd czeskiej królewskiej komory we Wrocławiu.