|
|
Wystawa stała - otwarta (2136, 0.37)sztuka sakralna, malarstwo, rzemiosło artystyczne, ceramika, militaria, meble
|
|
|
Wystawa jest przeglądem dorobku artystycznego regionu, poczynając od renesansu, a kończąc na czasach kształtowania się nowych tendencji stylowych na początku XX wieku. Prezentowane zabytki są świadectwem wielokulturowości Śląska. W amfiladzie sal od I do VIII eksponowane jest malarstwo i rzeźba doby renesansu, manieryzmu i baroku. Dzieła mistrzów - często przybyszów z innych części Europy + sąsiadują z pracami miejscowych, niekiedy anonimowych twórców.
|
|
Obok obrazów i rzeźb religijnych (w tym dużego zespołu epitafiów) możemy podziwiać przykłady sztuki świeckiej, głównie portretowej. Zabytki powstały pod wpływem europejskich prądów: reformacji, humanizmu i kontrreformacji. W sztuce śląskiej zjawiska te ukazane zostały w oryginalny, specyficzny dla tych ziem sposób. Równolegle w ciągu korytarzowym galerii zaprezentowano przedmioty z dziedziny kultury materialnej i skarby rzemiosła (m.in. zabytki cechowe, gobeliny, militaria i meble).
W salach: IX i X dokonano przeglądu osiągnięć artystów zwią-zanych ze Śląskiem od lat pięćdziesiątych XVIII wieku do końca XIX. Dwa style - klasycyzm i biedermeier - ukazane zostały przez sztukę portretową, a drugą połowę XIX w. reprezentują dzieła tzw. śląskiej szkoły pejzażu. W ostatniej - XI sali są prace z przełomu XIX i XX w., zróżnicowane tematycznie - odzwierciedlające ówczesne poszukiwania artystyczne twórców związanych głównie z wrocławską Akademią. W sąsiednich korytarzach pokazano rzemiosło artystyczne, w tym: kamionkę z Bolesławca, prószkowski fajans, porcelanę z wytwórni wałbrzyskich, wyroby szklane z hut w Kotlinie Jeleniogórskiej, a także żeliwną galanterię rzeźbiarską. Wiele spośród eksponowanych w galerii obrazów i rzeźb znajdowało się pierwotnie w świątyniach Wrocławia, w klasztorach i pałacach opatów cysterskich w Lubiążu, Kamieńcu Ząbkowickim i Krzeszowie oraz w kłodzkim kolegium jezuickim.
|
|
| |
|
   |
|
|
|
|
|
|
|