Wystawa to podróż przez stulecia i tysiąclecia, od czasu, gdy po ustąpieniu lodowca pojawili się na tych ziemiach pierwsi osadnicy, aż po upadek Jaćwieży i początek ery nowożytnej. Muzeum posiada bogate zbiory z epoki kamienia. Najliczniejszą grupę stanowią znaleziska krzemienne. Najstarsze groty strzał i oszczepów, krzemienne noże i inne narzędzia pochodzą sprzed ponad trzynastu tysięcy lat. Pozostawili je prowadzący koczowniczy tryb życia łowcy reniferów ze starszej epoki kamienia.
wystawa stała - biograficzna, literacka, historyczna
Wystawę urządzono w domu, w którym 23 maja 1842 roku urodziła się znana i ceniona poetka, Maria Stanisława Konopnicka z Wasiłowskich. Ekspozycja została podzielona na tematyczne segmenty, które mają za zadanie przedstawić najciekawsze wątki biograficzne poetki oraz najważniejsze zagadnienia literackie jakie podejmowała w swojej twórczości. Bogaty materiał ikonograficzny (fotografie, dokumenty, obrazy itp.) uzupełniają cytaty pochodzące z utworów pisarki i jej licznie prowadzonej korespondencji.
Spacer wśród dzikiej scenerii wykrotów, powalonych pni i ponad 100-
letnich topoli urozmaicony jest atrakcjami edukacyjnymi dla dzieci:
puzzlami, stemplami i odlewami tropów zwierząt, udźwiękowioną tablicą
"Ptasi zegar". Tu goście Ostoi aktywnie spędzą czas i zaczerpną wiedzy
przyrodniczej. Ścieżka udostępniona jest osobom korzystającym z wózków inwalidzkich i z problemami wzroku. Z myślą o nich wyposażenie edukacyjne wykonano z użyciem techniki reliefowej i pisma brajla.
Jedną z sal muzeum wypełnia wystawa archeologiczna, na którą składają się kości zwierząt czwartorzędowych. Eksponaty te zostały pozyskane dzięki Kopalni Węgla Brunatnego "Adamów", która podczas prac eksploatacyjnych natrafia na te znaleziska. Na zaaranżowanej wystawie można podziwiać dobrze zachowane kości mamuta, w szczególności duży zbiór ciosów mamucich pochodzących od kilku osobników o zróżnicowanym wieku, o czym świadczyć mogą rozmiary ciosów.
Udostępniona ekspozycja archeologiczna przedstawia efekty wykopalisk przeprowadzonych wspólnie przez muzea w Turku i Koninie mających miejsce we wsi Gąsin oddalonej o kilka kilometrów od Turku. Wystawa prezentuje dość pokaźny zbiór ceramiki okresu kultury łużyckiej (Halsztat D) Przeprowadzone badania ukazały dość dobrze zachowane cmentarzysko, z widocznie zarysowanymi grobami. Na wystawie można zauważyć dużą różnorodność popielnic, jak i bardzo bogaty zbiór naczyń.
Dzięki napływowi tkaczy z Czech i Saksonii miasto zaczęło szybko się rozrastać. Wyraz temu dają statystyki, które podają, iż w latach 1820 - 1830 liczba mieszkańców Turku wzrosła w sposób radykalny z 784 do 2032 osób. Ważnym wydarzeniem dla turkowskich tkaczy był rok 1828, w którym został powołany Cech Tkaczy. Rok 1830 kończył pierwszy etap rozwoju turkowskiego tkactwa. Do tego czasu do miasta przybyła znaczna grupa osadników, którzy otrzymali działki na których pobudowali swoje domostwa.
Skansen usytuowany jest na terenie muzeum, tuż obok budynku odrestaurowanego dziewiętnastowiecznego spichlerza. Możemy w nim obejrzeć wyremontowane, zabytkowe urządzenia z nieistniejącej już konińskiej brykietowni: turbozespół Siemens - Schuckert z lat 20. XX w. oraz brykieciarkę Buckau - Magdeburg z 1936 r. Pamiątką po dawnym systemie odwadniania konińskich złóż węgla brunatnego jest lokomotywka akumulatorowa typu "Karlik", wózki do przewozu urobku i wózek (tzw. drzewiarka).
wystawa stała - historyczna, geologiczna, techniki
Wystawa to prezentacja kilkudziesięciu lat historii górnictwa Wielkopolski Wschodniej. Poświęcona jest Kopalni Węgla Brunatnego "Konin", Kopalni Węgla Brunatnego "Adamów" i Kopalni Soli "Kłodawa". Przedsiębiorstwa te wniosły swój wielki wkład w przygotowanie i realizację zadania. W pracach uczestniczyli obecni i byli pracownicy wszystkich trzech kopalń na czele ze stałym zespołem ds. organizacji ekspozycji górniczej: Jerzym Rygułą- KWB "Konin", Dorotą Małachowską- KWB "Adamów" i Piotrem Kolonko
Na wystawie prezentujemy znaleziska szczątków kostnych wymarłych wielkich roślinożerców, które zamieszkiwały nasze okolice w zimnych okresach zlodowaceń, jak i wtedy, kiedy klimat przypominał dzisiejszy. Większość eksponatów pochodzi z odkrywek węgla brunatnego kopalni "Konin" i "Adamów" . Rysunki wykonane przez artystów współpracujących z Polską Fundacją Ochrony Przyrody Pro Natura w Krakowie, Rusłana Tarabukina i Krzysztofa Nykiela, pozwalają wyobrazić sobie wygląd tych zwierząt.
Ekspozycja poświęcona jest bardzo ważnemu dla muzealnictwa przyrodniczego znalezisku, najbardziej kompletnemu z dotychczas znalezionych w Europie szkieletowi słonia leśnemu. Na szkielet natrafiono w lutym 1984 r. podczas robót górniczych na odkrywce "Jóźwin" KWB "Konin" . Na głębokości 13 m koparka nadkładowa odsłoniła wielkie kości. Pracownicy kopalni natychmiast wstrzymali prace, zabezpieczyli kości i o odkryciu powiadomili archeologów z konińskiego muzeum.