Dzieje Warszawy od napaści niemieckiej na Polskę we wrześniu 1939 r., bohaterska obrona stolicy, struktury państwa podziemnego oraz ruch oporu w mieście ogarniętym terrorem, Powstanie Warszawskie, wypędzenie mieszkańców stolicy, zniszczenie miasta i jego odbudowa w latach PRL, walka polityczna po powstaniu Solidarności aż do zaprzysiężenia Lecha Wałęsy na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 22 XII 1990.

Historia Warszawy w latach 1795-1939, gdy początkowo Warszawa na mocy postanowień III rozbioru Polski była miastem departamentowym Prus Południowych (1796-1806), sukcesy wojsk napoleońskich uczyniły ją stolicą Księstwa Warszawskiego (1807-1815), a następnie w wyniku uchwał kongresu wiedeńskiego została stolicą Królestwa Polskiego i znalazła się pod panowaniem rosyjskim do 1915 r., by po trwającej ponad 3 lata okupacji niemieckiej stać się stolicą niepodległej II Rzeczypospolitej Polskiej.

Dzieje Warszawy od najazdu szwedzkiego (1655-1657) do 1795 r., kiedy to w następstwie trzech rozbiorów (1772, 1793, 1795) Polska utraciła niepodległość. Przeobrażenia miasta, jego gwałtowny rozwój, szczególnie po 1764 r., ukazano przy pomocy planów urbanistycznych, wedut i rycin. Obok portretów władców polskich, magnatów, duchownych i innych osób związanych z dziejami miasta, bogato reprezentowane na wystawie są wybory rzemieślnicze, druki, materiały archiwalne.

Początki Warszawy zostały zilustrowane przy pomocy znalezisk odkrytych w trakcie badań archeologicznych na terenie grodu na Bródnie (X-XI w.), grodu Jazdów (XIII w.) i innych rejonów Warszawy i Starego Miasta. Na wystawie znajdują się m.in. plany rekonstruujące zmiany zachodzące w Warszawie, wyroby średniowiecznego i renesansowego rzemiosła, kopie konserwatorskie polichromii zdobiących ongiś wnetrza kamieniczek staromiejskich, portrety książąt mazowieckich i władców Polski.