Na wystawie zgromadzono w formie narzędzi, surowców i gotowych wyrobów 14 stanowisk rzemieślniczych takich zawodów jak : cieśla, dekarz, stolarz, kołodziej, bednarz, garbarz, szewc, rymarz, tkacz, powroźnik, krawiec, plecionkarz, kowal i garncarz. Eksponaty pochodzą ze zbiorów : Górnośląskiego Parku Etnograficznego, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum w Rybniku i Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu. Wystawie towarzyszy katalog pt. Tradycyjne rzemiosło ludowe "Ginące zawody", Chorzów 2005.

Rzemiosło ciesielskie posiada na Górnym Śląsku piękne tradycje i jest świadectwem wysokiego kunsztu w postaci licznych zabytkowych kościołów drewnianych wzniesionych przez miejscowych budowniczych. Wśród cieśli wiejskich znajdowali się mistrzowie specjalizujący się w budowie tak skomplikowanych obiektów jak młyny wodne, wiatraki, folusze. Cieśla w odróżnieniu od innych zawodów nie posiadał stałego warsztatu, lecz tylko odpowiedni zestaw narzędzi - siekiera, topór, dłuto, świder, piła ręczna, metr, pion i poziomica.

Najpopularniejszym w XIX w. sposobem krycia dachów w budynkach wiejskich było pokrywanie ich słomą i gontem. Dopiero później wprowadzono dachówkę i papę. Gont drewniany to deszczułka klinowa z jednej strony z wpustem, z drugiej - grzebieniem (szerokości 8-10 cm i długości 60-70 cm). Układany jest na ołatowaniu pełnym. Dużą trwałością odznaczają się gonty modrzewiowe używane dawniej do krycia kościołów i dworów. Gont mimo również dużej łatwopalności jest ciągle stosowany ze względu na miękkość faktury i lekkość sprawiającą, że nawet wysoki dach nie przytłacza optycznie budynku.

Organizator: Górnośląski Park Etnograficzny