Wystawa obejmuje zakres czasowy od średniowiecza do drugiej połowy XX wieku z podziałem na trzy następujące po sobie okresy : bartnictwo, pasiecznictwo i pszczelarstwo. Każdy z okresów prezentuje najbardziej charakterystyczne dla niego elementy. Szczególnie interesująca jest prezentacja pracy bartnika posługującego się narzędziami do obróbki barci, podbierania, wytapiania i przetwarzania miodu oraz wosku pszczelego.

Wystawa prezentuje tematykę z zakresu historii: cukrownictwa, piekarnictwa, przetwórstwa owocowo-warzywnego, winiarstwa, gorzelnictwa, olejarstwa, mleczarstwa i rzeźnictwa. Elementem łączącym przedstawione dziedziny przetwórstwa jest zaaranżowane laboratorium, w którym prezentowany jest sprzęt i urządzenia laboratoryjne pochodzące sprzed kilkudziesięciu lat. Wystawę uzupełnia ekspozycja plenerowa poświęcona dziejom techniki cukrownictwa.

Wystawa prezentuje tradycyjne dziedziny rzemiosła wiejskiego ukazując rozwój techniki i różnorodność prostych narzędzi stosowanych przy produkcji szerokiego asortymentu wyrobów. Odtworzone fragmenty warsztatów rzemieślniczych prezentują takie tradycyjne rzemiosła wiejskie jak: ciesielstwo, bednarstwo, kołodziejstwo, stolarstwo, garbarstwo i rymarstwo, tkactwo i kowalstwo i garncarstwo.

Wystawa prezentuje dzieje rolnictwa na ziemiach polskich od VIII do końca XVIII wieku. Ukazuje społeczną i materialną kulturę rolnictwa przedstawioną na tle gospodarczych, przyrodniczych i technicznych uwarunkowań. Wyodrębnione zostały cztery okresy historyczne w ramach których ukazano w ujęciu historycznym między innymi: technikę i metody uprawy ziemi, sposoby zbioru i przechowywania płodów rolnych, rodzaje roślin uprawnych oraz chów i hodowlę zwierząt.

Wystawa pokazuje ciałopalny obrządek pogrzebowy kultury łużyckiej na terenie powiatu raciborskiego. Odtworzono oryginalny wygląd poszczególnych grobów oraz sposób budowania stosu pogrzebowego. Zabytki pochodzą z badań w Samborowicach od 1973 do 1988 r. Na wystawie znajdują się także zabytki będące wyposażeniem urn grobowych - ozdoby z brązu, kości i szkła, oraz unikalny guz z brązu do uprzęży końskiej.

Wystawa podzielona jest na dwie części: gród i miasto. Prezentuje zabytki kultury materialnej. Ważniejsze obiekty: monety XIII -XV wieku, wyroby ze skóry, drewna, metalu, rogu, kości i gliny. Eksponaty pochodzą z archeologicznych badań wykopaliskowych, prowadzonych w latach 1960-1966 na grodzisku oraz w 1979 r. na ul. Długiej (stare miasto), a także ze znalezisk luźnych np. skarb monet średniowiecznych, szerokich groszy praskich Wacława II (XIV w.) z ul. Agnieszki w Raciborzu.

Ekspozycja adresowana jest przede wszystkim do uczniów szkół podstawowych i średnich. Prezentowane zabytki pochodzą z okresu pradziejowego ze zbiorów Muzeum w Raciborzu. Wystawa podzielona jest na epoki: kamienia (paleolit, neolit), brązu i żelaza. Prezentowane obiekty to m. in. kamienny pięściak aszelski (okres paleolitu) ok. 200 tys. lat p. n. e., gipsowa kopia figurki glinianej tzw. "ocickiej Wenus" (okres neolitu), sztylet antenowy (epoka brązu), piec celtycki do wypalania naczyń glinianych

Ekspozycja prezentuje przedmioty używane w stomatologii i technice dentystycznej, zebrane przez kolekcjonerów Kazimierza i Wojciecha Sterańczaków. w kolekcji stomatologicznej znajdują się urządzenia do obsługi pacjentów, dawne fotele, wiertarki, kolumny z kompletnym wyposażeniem w instrumenty do leczenia i usuwania zębów, narzędzia, w tym XIX wieczna wiertarka ręczna oraz przyrządy do wyrywania zębów np. tzw. "kozia stópka", a także wzorniki, chemikalia i urządzenia pomocnicze.

Wystawa przedstawia niektóre obrzędy doroczne i prezentuje towarzyszące im specjalne akcesoria i rekwizyty. Prezentowane są na niej cykle obrzędowe: zimowe, wiosenne, letnie i jesienne. Na ekspozycji zobaczyć można drewniane klocki piernikarskie z XIX w., śląskie szopki "betlejki", akcesoria kolędnicze. W obrzędowości zimowej na szczególną uwagę zasługują słomiane niedźwiedzie - charakterystyczne atrybuty tradycyjnego wodzenia niedźwiedzia, który do dziś chodzi po niektórych wsiach raciborskich

Ekspozycja przedstawia zbiór cyny śląskiej. Eksponowane wyroby pochodzą z miast, w których istniały warsztaty konwisarskie m. in. z Wrocławia, Opawy, Głubczyc, Kłodzka, Legnicy, Świdnicy, Tarnowskich Gór oraz Raciborza, reprezentowanego przez warsztat ostatniego konwisarza raciborskiego z połowy XIX w. - Karola Krügera. Na uwagę zasługują Wilkomy - puchary cechowe z przywieszkami z różnych miast Śląska, kufle, świeczniki z wyposażenia Kaplicy Zamkowej Zamku Piastowskiego w Raciborzu.