Dzięki tej wystawie pragniemy uzmysłowić, że przyroda w którymś momencie przestanie kredytować rozwój globalnej cywilizacji. Zabraknie konwencjonalnych surowców energetycznych. Co wtedy? Wystawa pokazuje, że węgiel, ropę i gaz ziemny mogą w pewnym stopniu zastąpić źródła ekologiczne: woda, wiatr, słońce i biomasa. Centralnym punktem wystawy będzie Dom Przyszłości przedstawiony w formie makiety.

Wystawa stała "Historia Miasta" ukazuje dzieje miasta od okresu osadniczego (VI-VIII wiek) do roku 1944. Historię Lublina ilustrują zabytki archeologiczne, ikonograficzne, portrety osób, które swoje życie i pracę związały z naszym miastem, wyroby rzemieślników lubelskich, druki ulotne, m.in. dotyczące przemysłu lubelskiego itp. Z ostatniej kondygnacji Bramy Krakowskiej, tzn. z wysokości ok. 33 metrów ponad poziomem ulicy, można podziwiać panoramę miasta.

Wystawa prezentuje wnętrze mieszkalne chaty kaszubskiej z przełomu XIX i XX wieku. W dwóch pomieszczeniach zgromadzono eksponaty, które obrazują wygląd izby tzw. głównej oraz pomieszczenie sypialno-bawialnianego. W izbie zgromadzono eksponaty etnograficzne, m.in. narzędzia rolnicze, przybory codziennego użytku, krosno tkackie, kołowrotki, łóżko, itp. a także parą w strojach kaszubskich.

Galeria gości wystawy sztuki współczesnej artystów z całej Polski jak i z zagranicy. Od tegoż też roku po dzień dzisiejszy była organizatorem ponad 120 wystaw indywidualnych i zbiorowych /m.in. malarstwa - Władysława Hasiora, Franciszka Maśluszczaka, Kiejstuta Bereźnickiego, Włodzimierza Łajminga, Janusza Akermana, Teresy Miszkin, Hugona Laseckiego, Krzysztofa Grzesiaka i wieku innych; rysunku i grafiki - Guntera Grassa, Tadeusza Kulisiewicza czy też - "Sztuka z Rinteln".

Wystawę otwiera w korytarzu ekspozycja XIX - wiecznych miedziorytów reprintów W.Hogartha, angielskiego XVIII - wiecznego rytownika, moralizatora. W kolejnych salach prezentujemy chronologicznie materiał związany z historią miasta Lęborka i Ziemi Lęborskiej od wczesnego średniowiecza po okres lokacji miasta przez Zakon Krzyżacki oraz rozwój miasta jako ośrodka administracji i władzy lokalnej. Wiek XVII i XVIII reprezentują zabytki meblarstwa tego okresu i zbiór naczyń cynowych.

Ekspozycja materiałów archeologicznych składa się w zdecydowanej większości z zabytków pochodzących z przedwojennych badań lęborskich archeologów i muzealników. Jest to przegląd przedmiotów codziennego użytku takich jak: naczynia gliniane, narzędzia kamienne i krzemienne, ozdoby, części stroju, przybory toaletowe itp., oraz popielnice gliniane, przeznaczone do składania przepalonych na stosie ludzkich szczątków, wytwarzanych przez ludność zamieszkującą w pradziejach Ziemię Słupską i Lęborską.

Przechodząc bramy, dziedzińce wtapiamy się w historię miejsca, w ciąg wielkich wydarzeń z dziejów narodu, utrwalonych tysiącem znaków kultu widniejących na ścianach sanktuarium, ołtarzu, czy te najcenniejsze na sukienkach przyozdabiających obraz. W ciągu ostatnich 15 lat decyzją władz klasztoru jasnogórskiego, wiele tych znaków znalazło swoje nowe miejsce ekspozycji. Miejscem tym jest wnętrze Bastionu Św. Rocha, jednego z czterech narożnych bastionów tworzących Fortalitium Marianum.

W pomieszczeniach dawnej drukarni jasnogórskiej, zlikwidowanej przez Rosjan w 1864 r., utworzono w roku 1982 /rok jubileuszu 600-lecia Jasnej Góry/, muzeum, które obrazuje 600 lat istnienia i obecności Cudownej Ikony Matki Boskiej w sanktuarium jasnogórskim, jak również upamiętniające 600-letnią obecność Zakonu Paulinów na tym miejscu. Bogata kolekcja obrazów, w większości autorstwa malarzy paulińskich, ukazuje działalność zakonu na przestrzeni ponad siedmiuset lat jego istnienia.

W latach 1649-53 wzniesiono nad zakrystią specjalne pomieszczenie pełniące funkcję skarbca. Jego obecny wystrój pochodzi z początku XX wieku, i jest dziełem architekta Adolfa Szyszko-Bohusza. W skarbcu zgromadzone są dary zwane, wotami, o różnym charakterze i wymowie. Obok eksponatów o wielkiej wartości artystycznej, jak monstrancje, kielichy, czy biżuteria, znajdują się inne, mające walor pamiątkowy i uczuciowy, zawierające cząstkę ludzkiego życia; cierpienia, radości, doznanych łask.

Ekspozycja opiera się na okazach: ptakach i ssakach, które pogrupowane są w charakterystyczne dla nich środowiska. Zaprezentowane są środowiska: leśne, wodne, łąk i bagien, przydomowe. W gablotach zaprezentowane są owady szkodliwe w gospodarce człowieka, stanowiące niebywałą osobliwość przyrodniczą. Pełna gama barw przewija się w gablotach prezentujących motyle nocne i dzienne.