Władysław Strzemiński to postać-ikona, jeden z najradykalniejszych twórców związanych z awangardą dwudziestolecia międzywojennego w Polsce. To także postać kluczowa dla Muzeum Sztuki w Łodzi - to dzięki jego staraniom powstała Międzynarodowa Kolekcja Sztuki Nowoczesnej grupy a.r, dając w 1931 roku początek tej instytucji. Powidoki życia są pierwszą po siedemnastu latach wystawą monograficzną artysty.

Wystawa dotyczy niektórych aspektów współczesnej kultury Indian Bora mieszkających w Amazonii peruwiańskiej w dorzeczu rzeki Ampiyacu. Pokazuje wyróżnione w fenomenalistyczny sposób elementy tradycyjnej kultury tego ludu, które dziś są już na ogół wymieszane z różnymi aspektami kultury metyskiej, tworzącej z kulturami tubylczymi wspólny obraz kultury społeczności leśnych Amazonii. Wystawa jest wynikiem wstępnych badań etnograficznych przeprowadzonych w styczniu-marcu 2009 roku.

Ekspedycja Afrykanistyczna Muzeum Archeologicznego w Gdańsku (MAG) od 1993 r. prowadzi badanie na terenie Sudanu. W odpowiedzi na apel sudańskiego rządu archeolodzy MAG ratują zabytki kultury światowej w rejonie IV katarakty Nilu, na terenie, który po zbudowaniu nowej tamy na rzece zostanie zatopiony. Wiele bezcennych zabytków ulegnie zagładzie. Tylko międzynarodowa, zakrojona na szeroką skalę akcja ratownicza daje szansę ich ocalenia.

Jest to pierwsza po drugiej wojnie światowej stała ekspozycja bursztynu w Gdańsku . Nawiązuje ona do dawnych gdańskich tradycji. Zabytki prezentowane są w dwóch działach: bursztyn w przyrodzie i bursztyn w kulturze. Tematem pierwszej części ekspozycji jest zagadnienie pochodzenia bursztynu, jego złóż, identyfikacji i odmian. Prezentowane są naturalne formy bursztynu - naciekowe i powstałe z nagromadzenia żywicy w szczelinach drzew, unikalne odmiany bursztynu bałtyckiego (sukcynitu).

Szczątki drewnianej zabudowy miasta X - XIII wieku odkryto w roku 1948 na głębokości około 2 m. pod dzisiejszą nawierzchnią ulic. Sięgały one 5 m. głębokości. Brak dostępu powietrza, wilgotne podłoże oraz inne naturalne warunki konserwujące sprawiły , że do naszych czasów w bardzo dobrym stanie dotrwały pozostałości domów, ulic i wałów obronnych, a także bogactwo drobnych narzędzi, fragmentów sprzętów domowych, części ubiorów i ozdób.

Celem wystawy jest przybliżenie współczesnemu odbiorcy problematyki związanej ze stanem zdrowia naszych przodków. Dziedziną wiedzy, która zajmuje się badaniem kondycji zdrowotnej pokoleń żyjących w odległych wiekach, jest paleopatologia. W oparciu o dodatkową wiedzę z innych dziedzin np. archeologii, antropologii, medycyny, paleopatologia odtwarza historię chorób. Dąży do ustalenia kolebki - czyli miejsca narodzin poszczególnych schorzeń, dróg ich rozprzestrzeniania się, zasięgu występowania.

Wystawa prezentuje najdawniejsze dzieje Pomorza Gdańskiego od epoki kamienia, poprzez epokę brązu, żelaza do wczesnego średniowiecza. Jest najważniejszą stałą ekspozycją Muzeum. Przybliża odrębny i specyficzny charakter miejscowych społeczeństw pradziejowych. Powstała między innymi dzięki wieloletnim badaniom archeologicznym prowadzonym przez Muzeum Archeologiczne w Gdańsku. Ponadto szereg eksponatów pozyskano od ofiarodawców, współpracujących z naszą instytucją.

Wystawa znajdująca się w piwnicach zabytkowego budynku rządcówki poświęcona jest historii produkcji i konsumpcji piwa. Prezentuje między innymi sprzęt do produkcji piwa oraz ciekawy zbiór birofiliów (butelki, podstawki, kufle, beczki, skrzynki, itp.). Dopełnienie wystawy stanowią archiwalia i fotografie. Wystawa usytuowana jest obok karczmy piwnej serwującej oprócz piwa tradycyjne potrawy wiejskie.

Wystawa przedstawia w ujęciu historycznym metody poszukiwania wody, sposoby budowy studni oraz rodzaje urządzeń służących do jej wydobywania na powierzchnię. Ilustracje stanowią między innymi prezentowane urządzenia wiertnicze, ręczne pompy, przemysłowe urządzenie pompowe zaopatrujące w wodę gospodarstwo folwarczne oraz fragment drewnianego wodociągu miejskiego z przełomu XIX/XX wieku.

Wystawa prezentuje urządzenia techniczne służące do napędu narzędzi i maszyn rolniczych. Sposób wykorzystania siły zwierząt pociągowych do napędzania młocarń i sieczkarń ilustruje kolekcja kieratów, a wykorzystanie siły wiatru dwa niewielkie śrutowniki żarnowe. Urządzenia energetyczne stosowane w rolnictwie od końca XIX wieku reprezentuję lokomobile parowe stosowane do napędzania maszyn stacyjnych oraz orki parowej.