Pierwotnie niewielki dziedziniec Zamku Kapituły Pomezańskiej otoczony był krużgankami od północy, zachodu i południa. Krużganek południowy został rozebrany wraz ze skrzydłami wschodnim i południowym w 1798 roku. Krużganek północny zbudowany około połowy XIV wieku, posiada w niektórych partiach zachowane oryginalne gotyckie mury. Pięcioprzęsłowy, sklepiony krzyżowo. Zworniki i konsole o dekoracji roślinnej, z częściowo zachowaną polichromią.

W piwnicy skrzydła północnego prezentowane są narzędzia kar i tortur. Najciekawszym i najbardziej znanym eksponatem jest wykonana z drewna dębowego skrzynia tortur, wykorzystana w filmie Aleksandra Forda Krzyżacy. Jej przemyślne zamknięcie pozwalało uzyskiwać dostęp do poszczególnych części ciała więzionego w niej człowieka.

Piwnica skrzydła zachodniego zamku mieści, zorganizowaną wspólnie z Fundacją Współpracy Polsko-Niemieckiej, ekspozycję poświęconą badaniom archeologiczno-architektonicznym na obszarze kwidzyńskiego Starego Miasta, a konkretnie na obszarze wschodniej i zachodniej pierzei przyrynkowej. Prezentuje ona wyniki badań przeprowadzonych w latach 1994-2001 przez zmarłego doktora Antoniego J. Pawłowskiego.

W pierwszej sali wystawiono zabytki /w większości XIX w./ reprezentujące różne dziedziny rzemiosła artystycznego. Typowymi przykładami mebli z 1. poł. XIX stulecia są m.in. biedermeierowskie krzesła i fotel z charakterystycznym wachlarzowym oparciem; ważnym elementem wystroju mieszczańskiego wnętrza był zegar w drewnianej obudowie w kształcie antycznego portyku. W serwantce, na kątówce, komodzie i stołach eksponowane są wyroby ceramiczne, m. in. XIX w. angielskie naczynia fajansowe.

W krużgankach Gmachu Głównego można oglądać wystawę malarstwa europejskiego, zatytułowaną Malarstwo włoskie. Wśród pokazanych dzieł z przełomu XVII, XVIII i XIX stulecia, przeważają obiekty pochodzące z Galerii Dąmbskich - głównej kolekcji muzealnej, mniejszą część stanowią prace pozyskane drogą zakupów bądź przekazów. Eksponowane płótna pochodzą z licznych szkół i ośrodków artystycznych, takich jak Bolonia, Rzym i Neapol.

Wystawa jest skierowana do wszystkich, którzy chcą poznać historię i funkcje dawnych ubiorów chłopskich, a które stanowią jedynie drobny wycinek tak interesującego zjawiska, jakim jest kultura ludowa. Kolorowe stroje ludowe znane ze zbiorów muzealnych i traktowane przez współczesne zespoły folklorystyczne jako kostiumy nie były typową odzieżą szerokich mas ludności wiejskiej. Zakładali je tylko najbogatsi chłopi w okresie po uwłaszczeniu.

Wystawa prezentuje charakterystyczne przykłady rzeźby ludowej od XVI do XX wieku, pełniącej ważną funkcję sakralną i stanowiących niegdyś wyposażenie kapliczek wiejskich. Dobór eksponatów na wystawie pozwala zwiedzającym poznać najbardziej popularnych świętych - patronów chroniących od ognia, powodzi i epidemii oraz innych przypadków losowych. Rzeźbiarski kunszt twórców ludowych, ukształtował nie tylko formą zbieżną z kanonami ikonograficznym.

Wystawa prezentuje różnorodne aspekty życia człowieka w okresie od około 40 tys. p.n.e. do XIII w. n.e. Na powierzchni ponad 160 m˛ zaprezentowano około 2000 tysięcy zabytków pochodzących z badań wykopaliskowych prowadzonych na terenie południowo-wschodniej Polski. Ilustrują one poszczególne okresy chronologiczne zarówno w zakresie kultury materialnej, jak i duchowej. Starano się je pokazać w kontekście wskazującym na ich pierwotną funkcję i sposób użytkowania.

Na wystawie wyeksponowano malarstwo sztalugowe od początku XVIII wieku do 1939 roku, które zostało wystawione w układzie chronologiczno-tematycznym. Prezentacja ta, obejmuje: portrety, weduty i pejzaże, sceny rodzajowe oraz martwe natury. W galerii wystawiono wybrane obrazy olejne namalowane przede wszystkim na płótnie, (jak też nieliczne na podłożu z tektury, deski i blachy), największych artystów tego czasu, reprezentantów swoich epok, jak też różnorodnych kierunków, nurtów i tendencji.

Zasadniczy zrąb wystawy stanowi kolekcja militariów rzeszowskiego kolekcjonera mgr Jana Partyki, przekazana na przełomie 2005 i 2006 roku Muzeum Okręgowemu. Ekspozycja składa się z czterech zasadniczych części. Pierwsza obejmuje okres I wojny światowej i prezentuje polskie formacje zbrojne tego okresu, zwłaszcza Legiony Polskie. Druga obrazuje burzliwe lata 1919- 1921, nazywane często okresem walk "o niepodległość i granice". Kolejna część wystawy poświęcona jest dziejom Wojska Polskiego.